Літургія гадзінаў


Заклік
Гадзіна чытанняў
Ютрань
Малітва перад поўднем
Малітва апоўдні
Малітва пасля поўдня
Нешпары
Камплета

ЛІТУРГІЯ ГАДЗІНАЎ

ПАВОДЛЕ РЫМСКАГА АБРАДУ

III


Аўторак - 15 верасня 2026
НАСВЯЦЕЙШАЙ ПАННЫ МАРЫІ БАЛЕСНАЙ
Успамін


ЗАКЛІК

Заклік з’яўляецца пачаткам штодзённай літургічнай малітвы. Ён папярэднічае Гадзіне чытанняў або Ютрані, у залежнасці ад таго, якая з гэтых літургічных гадзінаў распачынае малітву дня.

К. Пане, адкрый мае вусны.
Н. І вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Ант. Прыйдзіце, паклонімся Збаўцу свету, / з якім падчас мукі ядналася Яго Маці.

Псальм 67 (66)
Няхай усе народы праслаўляюць Пана

Ведайце, што гэта Божае збаўленне паслана да язычнікаў (Дз 28, 28) 

Няхай Бог змілуецца над намі і благаславіць нас, *
няхай заззяе аблічча Яго над намі,

каб на зямлі мы спазналі Ягоную дарогу, *
між усімі народамі Яго збаўленне.

Ант. Прыйдзіце, паклонімся Збаўцу свету, / з якім падчас мукі ядналася Яго Маці.

Няхай славяць Цябе народы, Божа, *
няхай славяць Цябе народы ўсе.

Няхай весяляцца і радуюцца ўсе плямёны, †
бо Ты судзіш народы паводле праўды *
і плямёнамі на зямлі кіруеш.

Ант. Прыйдзіце, паклонімся Збаўцу свету, / з якім падчас мукі ядналася Яго Маці.

Няхай славяць Цябе народы, Божа, *
няхай славяць Цябе народы ўсе.

Зямля прынесла свой плён; *
няхай Бог, наш Бог нас благаслаўляе.

Няхай Бог нас благаслаўляе, *
няхай баяцца Яго ўсе межы зямлі.

Ант. Прыйдзіце, паклонімся Збаўцу свету, / з якім падчас мукі ядналася Яго Маці.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Прыйдзіце, паклонімся Збаўцу свету, / з якім падчас мукі ядналася Яго Маці.


ГАДЗІНА ЧЫТАННЯЎ

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Маці пад крыжом стаяла,
Крыж слязамі аблівала,
На якім канаў Бог-Сын.

Уся душа скавана болем,
Сэрца Маці ў той нядолі
Меч прабіў людскіх правін.

Як жа плача і сумуе
Бласлаўлёная Матуля,
Цела Богу што дала.

Як пакутуе ад болю,
Уся дрыжыць, бо прад сабою
Бачыць Сына смерць Яна.

Слёз не можа ўстрымаці,
Хто Хрыстову бачыць Маці
У вялікім жалю тым?

Хто ж тады не засмуткуе,
Калі ўбачыць Маці тую,
З Сынам дзеліць боль Яна.

За людзей грахі страшныя
Бачыць, як бічуюць Сына,
Як на крыж ідзе адзін.

Бачыць, як Ён памірае,
Той, каго так мілавала,
Аддае сябе за нас.

Хрыстэ, праз святую Маці
Перамогу атрымаці
Дай, калі сканаю я. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Пане, няхай дойдзе да Цябе мой крык; * не хавай ад мяне свайго аблічча.

Псальм 102 (101)
Просьбы і малітвы выгнанніка

Бог суцяшае нас ва ўсякім смутку нашым (2 Кар 1, 4)

І (2-12)

Пане, выслухай маю малітву, *
няхай дойдзе да Цябе мой крык.

Не хавай ад мяне свайго аблічча *
ў дзень, калі я апынуся ва ўціску.

Схілі да мяне сваё вуха, †
у дзень, калі Цябе паклічу, *
хутка выслухай мяне.

Бо знікаюць, як дым, мае дні, *
а косткі мае, як вогнішча, палаюць.

Як высыхае трава, †
так згарае маё сэрца, *
я нават забываю есці хлеб свой.

Ад голасу стогна майго *
мае косткі прысохлі да майго цела.

Я стаў падобным да пелікана ў пустыні, *
я стаў, як сава сярод руінаў.

Я не сплю *
і стаў, як самотная птушка на даху.

Кожны дзень ганяць мяне ворагі мае, *
мае насмешнікі праклінаюць маім імем.

Я, быццам хлеб, спажываю попел *
і свой напой змешваю са слязьмі

з­за Твайго гневу і абурэння, *
бо Ты падняў мяне і кінуў.

Дні мае – як знікаючы цень, *
а я высыхаю, як трава.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Пане, няхай дойдзе да Цябе мой крык; * не хавай ад мяне свайго аблічча.

2 ант. Пачуй, Пане, * пакорлівую малітву.

ІІ (13-23)

Ты ж, Пане, трываеш навекі, *
а памяць пра Цябе – з пакалення ў пакаленне.

Ты ўстанеш і змілуешся над Сіёнам, †
бо ўжо настаў час літасці над ім, *
бо ўжо настала пара.

Слугі Твае любяць камяні яго, *
і пыл яго выклікае ў іх літасць.

Народы будуць баяцца Твайго імя, Пане, *
і ўсе зямныя каралі – Тваёй славы,

таму што Пан адбудуе Сіён *
і з’явіцца ў сваёй славе.

Пачуе малітвы бездапаможных *
і не пагардзіць іхняй просьбай.

Будзе запісана гэта †
для наступнага пакалення, *
і народ, які створыцца, праславіць Пана.

Таму што Пан глядзіць †
з вышыні сваёй святыні, *
з нябёсаў глядзіць на зямлю,

каб пачуць стагнанні вязняў *
і вызваліць сыноў смерці.

Каб на Сіёне абвяшчаць імя Пана *
і хвалу Яго – у Ерузалеме,

калі народы і валадарствы збяруцца разам, *
каб служыць Пану.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пачуй, Пане, * пакорлівую малітву.

3 ант. Ты, Пане, заснаваў зямлю, * а нябёсы – гэта справа Тваіх рук.

ІІІ (24-29)

Мае сілы вычарпаліся ў дарозе, *
скараціліся мае дні.

Я кажу: «Божа мой, †
не забірай мяне ў сярэдзіне дзён маіх. *
Твае гады з пакалення ў пакаленне.

Калісьці Ты заснаваў зямлю, *
а нябёсы – гэта справа Тваіх рук.

Яны прамінуць, а Ты застанешся. *
І ўсе, як вопратка, састарэюць,

Ты зменіш іх, як адзенне, *
і яны пераменяцца.

Але Ты застанешся тым жа, *
і Твае гады не скончацца.

Сыны слугаў Тваіх будуць жыць бяспечна, †
а іхняе патомства будзе непахісна трываць *
перад Тваім абліччам».

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Ты, Пане, заснаваў зямлю, * а нябёсы – гэта справа Тваіх рук.

К. Мой народ, слухай навуку Маю.
Н. Схіліце вушы свае да словаў вуснаў Маіх.

Першае чытанне

Кніга прарока Эзэхіэля 8, 1-6. 16 – 9, 11

Суд над грэшным Ерузалемам

У шостым годзе, у пяты дзень шостага месяца я сядзеў у сваім доме, а старэйшыны Юды сядзелі перада мною. І дакранулася там да мяне рука Пана Бога. 

Тады я ўбачыў штосьці з выгляду падобнае да агня. Унізе ад таго, што выглядала як яго сцёгны, быў агонь, а ўверсе ад яго сцёгнаў было штосьці падобнае да ззяння бліскучага металу. Ён выцягнуў штосьці падобнае да рукі і схапіў мяне за валасы на маёй галаве. Дух узняў мяне паміж зямлёй і нябёсамі і прывёў мяне ў Божых візіях у Ерузалем да ўваходу ўнутранай брамы, скіраваную на поўнач, туды, дзе было месца ідала зайздрасці, які абуджаў зайздрасць. 

А была там слава Бога Ізраэля, з выгляду падобная да той, якую я бачыў у даліне. Ён сказаў мне: «Сыне чалавечы, прашу, падымі свае вочы ў кірунку поўначы!» А калі я падняў свае вочы ў кірунку поўначы, то вось з поўначы ад брамы ахвярніка стаяў пры ўваходзе гэты ідал зайздрасці. І сказаў мне Бог: «Сыне чалавечы, ці бачыш ты, што яны робяць? Вялікую брыдоту, якую тут робіць дом Ізраэля, каб аддаліцца ад Маёй святыні? Але ты зноў убачыш яшчэ большую брыдоту».

І прывёў мяне на ўнутраны дзядзінец дому Пана. А пры ўваходзе ў святыню Пана, паміж бабінцам і ахвярнікам, было каля дваццаці пяці мужоў. Яны стаялі плячыма да святыні Пана, а тварамі сваімі – на ўсход, і нізка кланяліся на ўсход, сонцу. І спытаў Ён мяне: «Што ты бачыш, сыне чалавечы? Ці не хопіць дому Юды рабіць брыдоту, якую тут робяць? Бо яны напоўнілі зямлю гвалтам і зноў дражняць Мяне, прыкладаючы галінку да сваіх насоў. Таму Я буду паступаць падобна ў гневе. Не злітуецца Маё вока і не пашкадуе. Яны будуць моцна гукаць у Мае вушы, але Я не буду іх слухаць». 

І Ён голасна ўсклінуў да маіх вушэй, кажучы: «Наблізьцеся, карнікі горада, кожны са знішчальнай зброяй у руках». І вось прыйшло шэсць мужоў з дарогі да Верхняй брамы, што звернута на поўнач, і кожны меў у руцэ знішчальную зброю. Быў таксама сярод іх адзін муж, апрануты ў ільняное адзенне, з ражком пісара на сваіх сцёгнах. Яны прыйшлі і спыніліся каля меднага ахвярніка, а хвала Бога Ізраэля перанеслася з-над херубіма, над якім была, да парога святыні. Тады Пан паклікаў чалавека, апранутага ў ільняное адзенне, які меў на сваіх сцёгнах ражок пісара, і сказаў яму: «Прайдзі праз сярэдзіну горада, праз сярэдзіну Ерузалема і пастаў знак “таў” на чолах людзей, якія ўздыхаюць, засмучаныя ўсялякай брыдотай, што творыцца ў ім».

Я чуў, як Ён сказаў іншым: «Ідзіце следам за ім па горадзе і забівайце, няхай не будзе літасці ў вашых вачах. Не шкадуйце. Вынішчайце старэйшага, юнака і дзяўчыну, малое дзіця і жанчын. Аднак да ўсіх, хто будзе мець знак “таў”, не набліжайцеся. Пачніце з Маёй святыні». 

І яны пачалі са старэйшых, што былі перад святыняй. Пасля сказаў ім: «Апаганьце святыню і напоўніце дзядзінцы забітымі. Выйдзіце!» Яны выйшлі і забівалі ў горадзе.

Калі яны іх забівалі, я застаўся сам, упаў на твар і крычаў, кажучы: «О Пане, Божа! Няўжо Ты вынішчыш усю рэшту Ізраэля, выліваючы свой гнеў на Ерузалем?» А Ён адказаў мне: «Грэх дому Ізраэля і Юды занадта вялікі. Зямля напоўнілася крывёю, а горад поўны крыўды, таму што кажуць: “Пан пакінуў гэтую зямлю, Пан не бачыць!” Таму Я таксама не буду мець літасці ў сваіх вачах, і не пашкадую. Іхнія ўчынкі Я ўскладу ім на галаву». 

І вось муж, апрануты ў ільняное адзенне, які меў ражок пісара на сваіх сцёгнах, адказваючы, сказаў: «Я зрабіў усё так, як Ты загадаў мне».

Рэспансорый Мц 24, 15. 21а. 22; Ап 7, 3

Н. Калі ж убачыце агіду спусташэння, якая пануе на святым месцы, будзе тады вялікая туга, і калі б не скараціліся тыя дні, не ўратавалася б ніякае цела. * Але дзеля выбраных скароцяцца дні гэтыя.

К. Не чыніце зло ні зямлі, ні мору, ні дрэвам, пакуль мы не паставім пячаткі слугам Бога нашага на іхніх чолах. Н. Але.

 

Другое чытанне

Казанне св. Бэрнарда, абата 

(Sermo in dom. infra oct. Assumptionis, 14-15: Opera omnia, Edit. Cisterc. 5 [1968], 273-274) 

А пад кыжам Маці стала

Пра мучаніцтва Дзевы Марыі кажа таксама прароцтва Сімяона, а таксама апавяданне пра муку Пана. «Вось гэты, – кажа пра Дзіцятка Езус старац Сімяон, –знак, якому супраціўляцца будуць». Марыі ж сказаў: «А праз Тваю душу пройдзе меч, каб выявіліся думкі многіх сэрцаў» (Лк 2, 34-35).

О святая Маці! Меч сапраўды працяў Тваю душу. Ён не змог бы дасягнуць цела Сына, калі б не працяў душу Маці. Калі ж Твой Езус – усіх, зразумела, але асабліва Твой, – выпусціў дух, жорсткая дзіда не прабіла Яго душу. Памерламу, якому ўжо не магла пашкодзіць неміласэрная дзіда, яна прабіла бок, а Табе – сэрца. Там ужо не было Яго душы, але Твая ўжо не магла ўцячы адтуль. Страшны боль працяў Тваю душу, таму абсалютна справядліва мы называем Цябе больш чым Мучаніцай, таму што боль спачування большы за цярпенні цела. Ці ж не былі для Цябе чымсьці большым за меч гэтыя словы, якія сапраўды ранілі душу аж да аддзялення душы і цела: «Жанчына, вось сын Твой» (Ян 19, 26). Што за незвычайны абмен! Замест Езуса быў дадзены Табе Ян, слуга замест Пана, вучань замест Настаўніка, сын Зэбэдэя засмест Божага Сына, звычайны чалавек замест праўдзівага Бога. Тваёй, надзвычай далікатнай душы, не маглі не зраніць словы, якіх само толькі прыгадванне напаўняе жалем нашыя сэрцы, хоць яны з камення і жалеза.

Таму, браты, не трэба здзіўляцца, калі гаворыцца, што Марыя стала мучаніцай у духу. Можа здзіўляцца той, хто не памятае, што Павел сярод самых цяжкіх грахоў язычнікаў называе нячуласць. Сэрца Марыі было далёкае ад гэтага, далёкае няхай будзе таксама і ад Яе слугаў.

Аднак, хто можа сказаць: «Хіба Яна не ведала раней, што Езус памрэ?» Несумненна. «Хіба не спадзявалася, што хутка ўваскрэсне?» Напэўна. «І нягледзячы на гэта цярпела, бачучы Укрыжаванага?» Вельмі. Але хто ты, што разважаеш, калі табе цяжэй прыняць спачуванне Марыі за цярпенне Сына Марыі? Ён мог памерці ў целе, а Яна не магла спачуваць у духу? У Хрысце ўчыніла гэта любоў, большай за якую не меў ніхто. У Марыі – любоў, з якой ніякая іншая, па-за Хрыстовай, не можа зраўняцца.

 

Рэспансорый Лк 23, 33; пар. Ян 19, 25; пар. Лк 2, 35

Н. Калі прыйшлі на месца, званае Чэрап, укрыжавалі там Яго. * Каля крыжа Езуса стаяла Ягоная Маці. 

К. Тады Яе святую душу працяў меч болю. Н. Каля крыжа.

МАЛІТВА

Божа, Ты ўчыніў, што пры Тваім Сыне, узнятым на крыжы, стаяла Маці, якая падзяліла Яго цярпенні, дазволь Твайму Касцёлу разам з Марыяй удзельнічаць у муцы Хрыста і так дасягнуць удзелу ў Яго ўваскрасенні. Які з Табою жыве і валадарыць.

Потым, прынамсі пры супольнай цэлебрацыі, дадаецца акламацыя:

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.


ЮТРАНЬ

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Маці, літасці крыніца,
Да Цябе дай прытуліцца
І пакутаваць з Табой.

Сэрца каб маё палала,
Радасцю маёй каб стала
Божая любоў Хрыста.

О святая Маці, раны,
Што прыняў Укрыжаваны,
Дай, каб я ў сэрцы меў.

Падзяліся Ты са мною,
Што народжаны Табою,
На крыжы за нас цярпеў.

Дай з Табой аплакваць раны
І цярпець з Укрыжаваным
Да канца майго жыцця.

Ля крыжа стаяць з Табою
З сэрцам, стомленым журбою,
Боль дзяліць жадаю я.

І калі памрэ ўжо цела,
Хай душа ідзе на неба,
У хвале каб жыць з Табой. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Да Цябе імкнецца душа мая, * Пане Езу.

Псальм 63 (62), 2-9
Душа, якая прагне Бога

Той з Богам, хто адкідае ўчынкі цемры

Божа, мой Божа, Цябе шукаю, *
Цябе прагне душа мая.

Маё цела па Табе тужыць *
у зямлі пустыннай, засохлай і бязводнай.

Так, у святыні я ўглядаюся ў Цябе, *
каб убачыць Тваю сілу і славу.

Бо міласэрнасць Твая лепшая за жыццё, *
вусны мае будуць хваліць Цябе.

Так, буду благаслаўляць Цябе ў маім жыцці *
і ўзнясу рукі ў імя Тваё.

Душа мая насычаецца, нібы тлушчам і тукам, *
і вусны мае славяць Цябе радасным спевам;

калі ўзгадваю Цябе на маім ложы, *
разважаю пра Цябе ў начную варту.

Бо Ты стаў маёй дапамогай, *
у цені крылаў Тваіх узрадуюся.

Да Цябе імкнецца душа мая, *
трымае мяне Твая правіца.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Да Цябе імкнецца душа мая, * Пане Езу.

2 ант. Будзем радавацца ўдзелу * ў цярпеннях Хрыста.

Песня (Дан 3, 57-88. 56)
Кожнае стварэнне хваліць Пана

Хваліце Бога нашага, усе Ягоныя слугі (Ап 19, 5)

Благаслаўляйце Пана, усе стварэнні Ягоныя, *
хваліце і ўзвялічвайце Яго навекі.

Нябёсы, благаслаўляйце Пана, *
благаслаўляйце Пана, анёлы Ягоныя.

Благаслаўляйце Пана, усе воды, што пад небам, *
няхай усялякая моц благаслаўляе Пана.

Благаслаўляйце Пана, сонца і месяц, *
благаслаўляйце Пана, нябесныя зоркі.

Благаслаўляйце Пана, усе дажджы і росы, *
благаслаўляйце Пана, усе вятры.

Благаслаўляйце Пана, агонь і спёка, *
благаслаўляйце Пана, холад і гарачыня.

Благаслаўляйце Пана, росы ды іней, *
благаслаўляйце Пана, мароз і холад.

Благаслаўляйце Пана, лёд і снег, *
благаслаўляйце Пана, дні і ночы.

Благаслаўляйце Пана, святло і цемра, *
благаслаўляйце Пана, маланкі і хмары.

Няхай зямля благаслаўляе Пана, *
няхай хваліць Яго і ўзвялічвае навекі.

Благаслаўляйце Пана, горы і ўзгоркі, *
благаслаўляйце Пана, усе расліны зямлі.

Благаслаўляйце Пана, крыніцы, *
благаслаўляйце Пана, моры і рэкі.

Благаслаўляйце Пана, кіты і ўсё, што плавае ў водах, *
благаслаўляйце Пана, усе нябесныя птушкі.

Благаслаўляйце Пана, усе звяры і жывёлы, *
благаслаўляйце Пана, чалавечыя сыны.

Няхай Ізраэль благаслаўляе Пана, *
хваліць і ўзвялічвае Яго навекі.

Благаслаўляйце Пана, святары Ягоныя, *
благаслаўляйце Пана, слугі Ягоныя.

Благаслаўляйце Пана, духі і душы справядлівых, *
благаслаўляйце Пана, святыя і пакорныя сэрцам.

Благаслаўляйце Пана, Ананія, Азарыя, Місаэль, *
хваліце і ўзвялічвайце Яго навекі.

Благаславім Айца і Сына, і Духа Святога, *
будзем хваліць і ўзвялічваць Яго навекі.

Благаслаўлёны Ты на скляпенні неба, *
годны хвалы і ўзвялічаны навекі.

2 ант. Будзем радавацца ўдзелу * ў цярпеннях Хрыста.

3 ант. Праз крыж Хрыста * Бог паяднаў усё з сабою.

Псальм 149
Радасць святых

Дзеці Касцёла, дзеці новага народу радуюцца свайму Валадару – Хрысту (Хезыхій)

Спявайце Пану новую песню, *
хвала Яму на сходзе святых.

Няхай радуецца Ізраэль у тым, хто яго стварыў, *
сыны Сіёна няхай цешацца ў сваім Валадары.

Няхай праслаўляюць імя Ягонае ў танцы, *
няхай зайграюць Яму на бубне і арфе.

Бо Пан любіць свой народ, *
пакорных карануе збаўленнем.

Няхай усклікаюць святыя ў славе, *
няхай радуюцца на ложах сваіх.

Пахвала Богу на іх вуснах, *
а двухбаковы меч – у іхніх руках,

каб адпомсціць язычнікам *
і пакараць народы;

каб звязаць ланцугамі іх каралёў, *
а вяльможаў іх скаваць у жалезныя кайданы,

каб здзейсніць над імі запісаны прысуд: *
такая хвала для ўсіх Ягоных святых.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Праз крыж Хрыста * Бог паяднаў усё з сабою.

Кароткае чытанне Клс 1, 24-25

Цяпер я радуюся за вас у цярпеннях і дапаўняю недахоп у маім целе пакутаў Хрыста за Ягонае цела, якім ёсць Касцёл, слугою якога я стаў паводле дадзенага мне дзеля вас Божага распараджэння, каб абвяшчаць слова Божае.

Кароткі рэспансорый

К. Выпрасі нам збаўленне, * Панна Марыя.
Н. Выпрасі.
К. Праз раны Хрыста.
Н. Панна.
К. Хвала Айцу.
Н. Выпрасі.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Захарыі: Радуйся, Маці Балесная, * бо пасля вялікіх цярпенняў / Ты валадарыш у нябеснай славе разам са сваім Сынам, / Каралева сусвету.

Песня Захарыі (Лк 1, 68-79)
Месія і Яго папярэднік

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
бо наведаў і адкупіў народ свой,

і ўзняў моц збаўлення для нас *
у доме Давіда, слугі свайго.

Як абвясціў спрадвеку *
вуснамі сваіх святых прарокаў,

што збавіць нас ад ворагаў нашых *
і ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашых *
і нагадаць пра святы запавет свой.

Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму, *
дасць нам.

Каб, выбаўленыя з рук ворагаў, *
мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім *
ва ўсе дні нашыя.

А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа, *
бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму,

каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленне *
праз адпушчэнне яго грахоў,

дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,*
у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвятліць тых, *
хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;

каб накіраваць ногі нашыя *
на шлях спакою.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Захарыі: Радуйся, Маці Балесная, * бо пасля вялікіх цярпенняў / Ты валадарыш у нябеснай славе разам са сваім Сынам, / Каралева сусвету.

ПРОСЬБЫ

Ушаноўваючы нашага Збаўцу, які нарадзіўся ад Панны Марыі, узнясём малітвы:
Пане, няхай Твая Маці заступаецца за нас.

Езу, Сонца справядлівасці, якое апярэдзіла, як ранішняя зорка, Марыя,
 дапамажы нам заўсёды жыць у Тваім святле.

Езу, спрадвечнае Слова, Ты выбраў сабе Марыю як незнішчальны каўчэг жылля,
 вызвалі нас ад сапсаванасці граху.

Наш Збаўца, Твая Маці стаяла ля крыжа,
 дай нам праз Яе заступніцтва радавацца ўдзелу ў Тваіх цярпеннях.

Найласкавейшы Езу, укрыжаваны, Ты даў Яну Марыю як Маці,
 дапамажы нам так жыць, каб быць прызнанымі Яе дзецьмі.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Божа, Ты ўчыніў, што пры Тваім Сыне, узнятым на крыжы, стаяла Маці, якая падзяліла Яго цярпенні, дазволь Твайму Касцёлу разам з Марыяй удзельнічаць у муцы Хрыста і так дасягнуць удзелу ў Яго ўваскрасенні. Які з Табою жыве і валадарыць.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.


Малітва перад поўднем

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Трываючы ў малітве і чуванні,
калі настане трэцяя гадзіна,
з пабожным сэрцам будзем праслаўляць
славу і моц Святой Адзінай Тройцы.

Каб сталі мы жыллём Святога Духа,
які калісьці ў гэтую гадзіну
спасланы быў Апосталам з нябёсаў
як дар вялікай міласці Хрыстовай.

Той, хто стварыў нябёсаў валадарства,
цудоўным чынам свет наш упрыгожыў,
уліў у сэрцы радасць, суцяшэнне,
аздобіў усё для вечнай узнагароды.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Калі гэта ведаеце і чыніце так, * вы шчаслівыя.

Псальм 119 (118), 137-144
ХVIII (Цадэ)

Справядлівы Ты, Пане, *
і справядлівыя Твае суды.

Ты даў свае справядлівыя сведчанні *
і поўную праўду.

Мяне паглынае руплівасць мая, *
бо мае ворагі забываюць пра Твае словы.

Вельмі чыстае слова Тваё, *
і Твой слуга яго любіць.

Я малы, і мной пагарджаюць, *
але я не забываю пра Твае наказы.

Твая справядлівасць – †
гэта справядлівасць навекі, *
а Твой закон – гэта праўда.

Уціск і нядоля напаткалі мяне, *
аднак Твае запаведзі – гэта мая асалода.

Справядлівасць Тваіх сведчанняў вечная, *
дай мне разуменне, – і я буду жыць.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Калі гэта ведаеце і чыніце так, * вы шчаслівыя.

2 ант. Няхай мая малітва * дойдзе да Твайго аблічча, Пане.

Псальм 88 (87)
Малітва ў цяжкой хваробе

Цяпер – ваша гадзіна і ўлада цемры (Лк 22, 53)

І (2-8)

Пане, Божа збаўлення майго, *
удзень і ўначы я Цябе клікаў.

Няхай мая малітва дойдзе да Твайго аблічча, *
схілі вуха сваё да крыку майго.

Бо душа мая насыцілася няшчасцямі, *
і жыццё маё наблізілася да адхлані.

Мяне залічваюць да тых, хто сыходзіць у магілу, *
я стаў быццам чалавек, пазбаўлены сілы.

Паміж мёртвымі я пакінуты, *
як забітыя, што спяць у магіле,

пра якіх Ты больш не ўспамінаеш, *
яны адкінутыя ад Тваёй рукі.

Ты паклаў мяне ў глыбокім доле, *
у змроку і ў бездані.

Спачыла на мне Твая лютасць, *
і ўсе хвалі Твае Ты спаслаў на мяне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Няхай мая малітва * дойдзе да Твайго аблічча, Пане.

3 ант. Я клічу Цябе, Пане, * не хавай аблічча свайго ад мяне.

ІІ (9-19)

Ты аддаліў ад мяне маіх знаёмых, †
зрабіў мяне ганьбаю для іх, *
я замкнёны, і не магу выйсці.

Маё вока слабне ад цярпення. †
Штодня я клічу Цябе, Пане, *
да Цябе працягваю рукі мае.

Ці ж памерлым Ты ўчыніш цуды, *
ці ж мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе?

Ці ў магіле абвяшчаецца Твая міласэрнасць, *
а праўда Твая ў месцы згубы?

Хіба ў цемры пазнаюць Твае цуды *
і ў краіне забыцця Тваю справядлівасць?

Але я клічу Цябе, Пане, *
і раніцай мая малітва Цябе сустракае.

Чаму адкідаеш, Пане, душу маю, *
хаваеш аблічча сваё ад мяне?

Я ўбогі і паміраю з маладосці, *
нясу цяжар страху перад Табой і знясілеў.

Прайшоў нада мною Твой гнеў, *
а жах перад Табою знішчае мяне.

Акружаюць мяне кожны дзень, як вада, *
атачаюць мяне з усіх бакоў адразу.

Ты аддаліў ад мяне сяброў і блізкіх, *
і цемра – маё таварыства.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Я клічу Цябе, Пане, * не хавай аблічча свайго ад мяне.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 Ян 3, 17-18
Калі хтосьці мае дастатак у свеце і бачыць брата свайго ў нястачы, і закрывае перад ім сваё сэрца, то як любоў Божая можа жыць у ім? Дзеці, будзем жа любіць не словам ці моваю, але ўчынкам і праўдаю.

К. Шчаслівы чалавек, які міласэрны і пазычае.
Н. У вечнай памяці будзе справядлівы.

МАЛІТВА

Усемагутны, вечны Божа, а трэцяй гадзіне Ты спаслаў Духа Святога Суцяшыцеля на Апосталаў; спашлі таксама на нас Духа любові, каб мы былі Тваімі вернымі сведкамі перад людзьмі. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.


Малітва апоўдні

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Ужо настала шостая гадзіна,
якая заклікае шчырым духам
аддаць хвалу і пакланенне Пану,
Малітвамі Стварыцеля праславіць.

Бо вернікам у гэтую гадзіну.
адкрыўся шлях праўдзівага збаўлення:
ахвяра бласлаўлёнага Баранка
і моц крыжа Ягонага заззяла.

Святло Яго – яснейшае за поўдзень.
Ён ласку сее, нібы промні сонца.
Удзячныя за наша адкупленне,
мы прымем дар Яго ў нашы сэрцы.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Калі гэта ведаеце і чыніце так, * вы шчаслівыя.

Псальм 119 (118), 137-144
ХVIII (Цадэ)

Справядлівы Ты, Пане, *
і справядлівыя Твае суды.

Ты даў свае справядлівыя сведчанні *
і поўную праўду.

Мяне паглынае руплівасць мая, *
бо мае ворагі забываюць пра Твае словы.

Вельмі чыстае слова Тваё, *
і Твой слуга яго любіць.

Я малы, і мной пагарджаюць, *
але я не забываю пра Твае наказы.

Твая справядлівасць – †
гэта справядлівасць навекі, *
а Твой закон – гэта праўда.

Уціск і нядоля напаткалі мяне, *
аднак Твае запаведзі – гэта мая асалода.

Справядлівасць Тваіх сведчанняў вечная, *
дай мне разуменне, – і я буду жыць.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Калі гэта ведаеце і чыніце так, * вы шчаслівыя.

2 ант. Няхай мая малітва * дойдзе да Твайго аблічча, Пане.

Псальм 88 (87)
Малітва ў цяжкой хваробе

Цяпер – ваша гадзіна і ўлада цемры (Лк 22, 53)

І (2-8)

Пане, Божа збаўлення майго, *
удзень і ўначы я Цябе клікаў.

Няхай мая малітва дойдзе да Твайго аблічча, *
схілі вуха сваё да крыку майго.

Бо душа мая насыцілася няшчасцямі, *
і жыццё маё наблізілася да адхлані.

Мяне залічваюць да тых, хто сыходзіць у магілу, *
я стаў быццам чалавек, пазбаўлены сілы.

Паміж мёртвымі я пакінуты, *
як забітыя, што спяць у магіле,

пра якіх Ты больш не ўспамінаеш, *
яны адкінутыя ад Тваёй рукі.

Ты паклаў мяне ў глыбокім доле, *
у змроку і ў бездані.

Спачыла на мне Твая лютасць, *
і ўсе хвалі Твае Ты спаслаў на мяне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Няхай мая малітва * дойдзе да Твайго аблічча, Пане.

3 ант. Я клічу Цябе, Пане, * не хавай аблічча свайго ад мяне.

ІІ (9-19)

Ты аддаліў ад мяне маіх знаёмых, †
зрабіў мяне ганьбаю для іх, *
я замкнёны, і не магу выйсці.

Маё вока слабне ад цярпення. †
Штодня я клічу Цябе, Пане, *
да Цябе працягваю рукі мае.

Ці ж памерлым Ты ўчыніш цуды, *
ці ж мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе?

Ці ў магіле абвяшчаецца Твая міласэрнасць, *
а праўда Твая ў месцы згубы?

Хіба ў цемры пазнаюць Твае цуды *
і ў краіне забыцця Тваю справядлівасць?

Але я клічу Цябе, Пане, *
і раніцай мая малітва Цябе сустракае.

Чаму адкідаеш, Пане, душу маю, *
хаваеш аблічча сваё ад мяне?

Я ўбогі і паміраю з маладосці, *
нясу цяжар страху перад Табой і знясілеў.

Прайшоў нада мною Твой гнеў, *
а жах перад Табою знішчае мяне.

Акружаюць мяне кожны дзень, як вада, *
атачаюць мяне з усіх бакоў адразу.

Ты аддаліў ад мяне сяброў і блізкіх, *
і цемра – маё таварыства.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Я клічу Цябе, Пане, * не хавай аблічча свайго ад мяне.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Дрг 30, 11. 14
Запаведзь, якую сёння даю табе, – гэта не штосьці цяжкае і недасягальнае для цябе. Наадварот, гэта слова вельмі блізкае да цябе: яно ў тваіх вуснах і ў тваім сэрцы, каб ты мог выконваць яго.

К. Слова Тваё, Пане, – светач для маёй нагі.
Н. І святло для маёй сцежкі.

МАЛІТВА

Божа, ты аб’явіў Пятру сваё жаданне збавіць язычнікаў, учыні ласкава, каб нашыя дзеянні былі табе даспадобы і каб мы служылі намеру Тваёй збаўчай любові. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.


Малітва пасля поўдня

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Мінае ўжо дзевятая гадзіна,
таму з пакораю спявайма Пану.
З адданаю душою, шчырым сэрцам
праславім Бога ў Найсвяцейшай Тройцы.

Прымаючы святую таямніцу,
яе ў чыстым сэрцы захаваем.
Яе адкрыў для ўсіх Пётр у святыні
праз цуды – знак збаўлення нам ад Пана.

Таму далучым розум свой і волю
да сведчання і да вучэння
Апосталаў, што ў імя Хрыстова
вядуць нас Яго моцай да збаўлення.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Калі гэта ведаеце і чыніце так, * вы шчаслівыя.

Псальм 119 (118), 137-144
ХVIII (Цадэ)

Справядлівы Ты, Пане, *
і справядлівыя Твае суды.

Ты даў свае справядлівыя сведчанні *
і поўную праўду.

Мяне паглынае руплівасць мая, *
бо мае ворагі забываюць пра Твае словы.

Вельмі чыстае слова Тваё, *
і Твой слуга яго любіць.

Я малы, і мной пагарджаюць, *
але я не забываю пра Твае наказы.

Твая справядлівасць – †
гэта справядлівасць навекі, *
а Твой закон – гэта праўда.

Уціск і нядоля напаткалі мяне, *
аднак Твае запаведзі – гэта мая асалода.

Справядлівасць Тваіх сведчанняў вечная, *
дай мне разуменне, – і я буду жыць.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Калі гэта ведаеце і чыніце так, * вы шчаслівыя.

2 ант. Няхай мая малітва * дойдзе да Твайго аблічча, Пане.

Псальм 88 (87)
Малітва ў цяжкой хваробе

Цяпер – ваша гадзіна і ўлада цемры (Лк 22, 53)

І (2-8)

Пане, Божа збаўлення майго, *
удзень і ўначы я Цябе клікаў.

Няхай мая малітва дойдзе да Твайго аблічча, *
схілі вуха сваё да крыку майго.

Бо душа мая насыцілася няшчасцямі, *
і жыццё маё наблізілася да адхлані.

Мяне залічваюць да тых, хто сыходзіць у магілу, *
я стаў быццам чалавек, пазбаўлены сілы.

Паміж мёртвымі я пакінуты, *
як забітыя, што спяць у магіле,

пра якіх Ты больш не ўспамінаеш, *
яны адкінутыя ад Тваёй рукі.

Ты паклаў мяне ў глыбокім доле, *
у змроку і ў бездані.

Спачыла на мне Твая лютасць, *
і ўсе хвалі Твае Ты спаслаў на мяне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Няхай мая малітва * дойдзе да Твайго аблічча, Пане.

3 ант. Я клічу Цябе, Пане, * не хавай аблічча свайго ад мяне.

ІІ (9-19)

Ты аддаліў ад мяне маіх знаёмых, †
зрабіў мяне ганьбаю для іх, *
я замкнёны, і не магу выйсці.

Маё вока слабне ад цярпення. †
Штодня я клічу Цябе, Пане, *
да Цябе працягваю рукі мае.

Ці ж памерлым Ты ўчыніш цуды, *
ці ж мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе?

Ці ў магіле абвяшчаецца Твая міласэрнасць, *
а праўда Твая ў месцы згубы?

Хіба ў цемры пазнаюць Твае цуды *
і ў краіне забыцця Тваю справядлівасць?

Але я клічу Цябе, Пане, *
і раніцай мая малітва Цябе сустракае.

Чаму адкідаеш, Пане, душу маю, *
хаваеш аблічча сваё ад мяне?

Я ўбогі і паміраю з маладосці, *
нясу цяжар страху перад Табой і знясілеў.

Прайшоў нада мною Твой гнеў, *
а жах перад Табою знішчае мяне.

Акружаюць мяне кожны дзень, як вада, *
атачаюць мяне з усіх бакоў адразу.

Ты аддаліў ад мяне сяброў і блізкіх, *
і цемра – маё таварыства.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Я клічу Цябе, Пане, * не хавай аблічча свайго ад мяне.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Іс 55, 10-11
Падобна як дождж і снег падае з неба і туды не вяртаецца, але поіць зямлю і робіць яе ўрадлівай, і яна родзіць, і прыносіць плён сейбіту і хлеб для таго, хто есць, так і слова Маё, якое выходзіць з вуснаў Маіх, не вернецца да Мяне без плёну, пакуль не споўніць тое, што Я хацеў, і з поспехам не дасягне таго, дзеля чаго Я паслаў яго.

К. Пан пасылае слова сваё на зямлю.
Н. Вельмі хутка ляціць Яго слова.

МАЛІТВА

Усемагутны, вечны Божа, Ты паслаў свайго анёла да сотніка Карнэлія, каб ён паказаў яму шлях збаўлення; учыні, каб мы старанна імкнуліся да збаўлення ўсіх людзей і з’яднаўшыся з імі ў Тваім Касцёле, прыйшлі да Цябе. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.


Нешпары

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Дай мне, найяснейша Панна,
Збаўцы боль адчуць ад ранаў,
Разам плакаць дай з Табой.

Дай спазнаць кананне Пана,
Мукаў цяжар несці разам,
З Сынам дай і мне цярпець.

Хай мяне таксама зграя
Моцна раніць, і крыж Пана
Дай мне несці разам з Ім.

Хай агонь, што не згасае,
Адвядзе ад нас, о Панна,
У дзень суда Твая любоў.

Крыж мяне няхай бароніць,
Смерць Хрыста няхай адорыць
Ласкай вечнага жыцця.

А як цела смерць спазнае,
Хай душа ў вечнай славе
Атрымае Божы рай. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Хрыстус – наш спакой, * праз свой крыж Ён паяднаў нас з Богам.

Псальм 122 (121)

Узрадаваўся я, калі мне сказалі: *
«Пойдзем у дом Пана».

Вось стаяць нашыя ногі *
ў брамах тваіх, Ерузалем.

Ерузалем пабудаваны як горад, *
дзе ўсё злучана ў адно.

Туды ўзыходзяць пакаленні, пакаленні Пана, *
каб, паводле сведчання Ізраэля, праслаўляць імя Пана.

Там стаяць судовыя троны, *
троны дома Давіда.

Прасіце спакою для Ерузалема: *
«Няхай спакой маюць тыя, хто любіць Цябе.

Няхай будзе спакой у мурах Тваіх, *
дабрабыт у палацах Тваіх!»

Дзеля братоў маіх і бліжніх маіх *
скажу я: «Спакой табе!»

Дзеля дома Пана, Бога нашага, *
буду жадаць дабра табе.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Хрыстус – наш спакой, * праз свой крыж Ён паяднаў нас з Богам.

2 ант. Прыступім да горада Бога жывога * і да Езуса, пасрэдніка новага запавету.

Псальм 127 (126)

Калі Пан не будуе дом, *
то будаўнікі працуюць дарэмна.

Калі Пан не пільнуе горад, *
то вартаўнікі дарэмна чуваюць.

Дарэмна, што вы рана ўстаеце, *
позна кладзецеся і хлеб ясце гаротны,

бо свайму ўмілаванаму *
Ён дае гэта, калі той спіць.

Вось нашчадкі – спадчына ад Пана, *
а плод улоння – узнагарода.

Быццам стрэлы ў руцэ асілка, *
так сыны маладыя.

Шчаслівы той чалавек, *
які напоўніў імі свой калчан,

ён не будзе саромецца, *
калі будуць яны размаўляць з ворагам у браме.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Прыступім да горада Бога жывога * і да Езуса, пасрэдніка новага запавету.

3 ант. У Хрысце мы маем адкупленне * праз Ягоную кроў.

Песня (Эф 1, 3-10)

Благаслаўлёны Бог *
і Айцец Пана нашага Езуса Хрыста,

які благаславіў нас у Хрысце *
ўсялякім духоўным благаслаўленнем на нябёсах

i выбраў нас у Ім перад стварэннем свету, †
каб мы былі святымі і беззаганнымі *
перад Ім у любові.

Ён прадвызначыў нас для ўсынаўлення †
праз Езуса Хрыста, *
паводле ўпадабання сваёй волі,

дзеля хвалы сваёй праслаўленай ласкі, *
якою Ён адарыў нас ва Умілаваным.

У Ім мы маем адкупленне Ягонаю крывёю, *
дараванне правінаў,

паводле багацця ласкі Ягонай, †
якою шчодра адарыў нас *
ва ўсялякай мудрасці і разуменні,

дазволіўшы нам пазнаць †
таямніцу сваёй волі, *
паводле свайго ўпадабання,

якое раней паклаў у Ім *
для спаўнення паўнаты часу,

каб аб’яднаць усё ў Хрысце: *
тое, што на нябёсах і на зямлі.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. У Хрысце мы маем адкупленне * праз Ягоную кроў.

Кароткае чытанне 2 Цім 2, 10-12а

Я ўсё вытрымліваю дзеля выбраных, каб і яны атрымалі збаўленне ў Езусе Хрысце з вечнаю славаю. Сапраўды, калі мы разам з Ім памерлі, то з Ім і ажывём; калі церпім, то разам з Ім валадарыць будзем.

Кароткі рэспансорый
К. Стаяла святая Марыя, Каралева неба і Валадарка свету, * каля крыжа Хрыста.
Н. Стаяла.
К. Шчаслівая Тая, якая, не спазнаўшы смерці, атрымала вянец мучаніцтва.
Н. Каля.
К. Хвала Айцу.
Н. Стаяла.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Марыі: Калі Езус убачыў Маці, * якая стаяла пад крыжам, / і вучня, які быў побач, / сказаў Маці сваёй: Жанчына, вось сын Твой. / Затым сказаў вучню: Вось Маці твая.

Песня Марыі (Лк 1, 46-55)
Радасць душы ў Пану

Велічае душа мая Пана, *
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,

бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі. *
І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.

Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны, *
а імя Яго святое.

І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне *
над тымі, хто Яго баіцца.

Паказаў моц сваёй правіцы, *
рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.

Скінуў магутных з трону *
і ўзвысіў пакорных.

Дабром галодных насыціў, *
а багатых ні з чым адправіў.

Прыняў свайго слугу Ізраэля, *
памятаючы пра сваю міласэрнасць,

як абяцаў бацькам нашым - *
Абрагаму і яго патомству навекі.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Марыі: Калі Езус убачыў Маці, * якая стаяла пад крыжам, / і вучня, які быў побач, / сказаў Маці сваёй: Жанчына, вось сын Твой. / Затым сказаў вучню: Вось Маці твая.

ПРОСЬБЫ

Праслаўляем усемагутнага Бога Айца, які пажадаў, каб Марыю, Маці Ягонага Сына, шанавалі ўсе пакаленні, і просім Яго:
Няхай поўная ласкі заступаецца за нас.

Ты ўчыніў Марыю Маці Міласэрнасці,
дай зведаць Яе мацярынскую любоў тым, хто знаходзіцца ў небяспецы.

Ты пажадаў, каб у доме Езуса і Юзафа Марыя стала Маці сям’і,
учыні, каб праз Яе заступніцтва ўсе маці ахоўвалі ў сем’ях любоў і святасць.

Ты ўмацаваў Марыю, калі Яна стаяла каля крыжа, і ў час уваскрасення Сына напоўніў Яе радасцю,
дапамагай прыгнечаным і ўмацоўвай іхнюю надзею.

Ты ўчыніў Марыю паслухмянай Твайму слову і сва­ёю вернаю слугою,
праз Яе заступніцтва ўчыні нас слугамі і вучнямі Твайго Сына.

Ты ўкаранаваў Марыю на Уладарку неба,
учыні, каб памерлыя вечна цешыліся ў Твамі валадарстве разам са святымі.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Божа, Ты ўчыніў, што пры Тваім Сыне, узнятым на крыжы, стаяла Маці, якая падзяліла Яго цярпенні, дазволь Твайму Касцёлу разам з Марыяй удзельнічаць у муцы Хрыста і так дасягнуць удзелу ў Яго ўваскрасенні. Які з Табою жыве і валадарыць.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.


КАМПЛЕТА

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пасля гэтага пажадана зрабіць рахунак сумлення.

ГІМН

О Хрыстэ, Ты дзень поўны бляску,
Знішчаеш цемру начную.
Ў Табе пачатак святла ёсць,
І дорыш яго Ты абраным.

Таму Цябе вельмі просім:
Абарані нас ад злога,
І адары нас спакоем,
І сілы новыя дай нам.

Калі ўжо сон нас агорне,
Хай сэрца чувае з Табою,
І верных, што Цябе любяць,
Ты захавай сваёй моцай.

Зірні на нас, Божа і Пане,
Зруйнуй усе злыя намеры
І аддалі ўсе спакусы,
Бо нас Ты крывёй сваёй збавіў.

О Хрыстэ, Уладар Наймілейшы,
Цябе, як Айца, так і Духа,
Усё, што пад небам жывое,
Няхай праслаўляе бясконца. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Не хавай, Божа, свайго аблічча ад мяне, * бо я на Цябе спадзяюся.

Псальм 143 (142), 1-11
Малітва ў нядолі

Чалавек апраўдваецца не ўчынкамі паводле Закону, а толькі вераю ў Езуса Хрыста (Гал 2, 16).

Пане, выслухай маю малітву, †
у сваёй вернасці пачуй мой енк, *
адкажы мне паводле сваёй справядлівасці.

Не ўваходзь на суд са слугою сваім, *
бо ніхто з жывых не апраўдаецца перад Табою.

Вораг пераследуе маю душу, *
топча на зямлі маё жыццё,

кідае мяне ў цемру, *
як памерлых назаўсёды.

Млее ўва мне мой дух, *
трывожыцца ўва мне маё сэрца.

Я памятаю даўнія дні, †
разважаю пра ўсе Твае чыны, *
раздумваю над справамі рук Тваіх.

Працягваю свае рукі да Цябе, *
душа мая прагне Цябе, як высахлая зямля.

Паспяшы адказаць мне, Пане, *
дух мой знемагае.

Не хавай свайго аблічча ад мяне, †
каб я не прыпадобніўся да тых, *
хто сыходзіць у магілу.

Дазволь мне ўжо раніцай пачуць †
пра Тваю міласэрнасць, *
бо я на Цябе спадзяюся.

Пакажы мне шлях, якім я павінен ісці, *
бо да Цябе я ўзношу сваю душу.

Вызвалі мяне, Пане, ад ворагаў маіх, *
бо я да Цябе ўцякаю.

Навучы мяне выконваць Тваю волю, *
бо Ты мой Бог.

Няхай Твой добры дух вядзе мяне *
па роўнай зямлі.

Дзеля імені твайго, Пане, ажыві мяне, †
паводле справядлівасці Тваёй *
выведзі маю душу з нядолі.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Не хавай, Божа, свайго аблічча ад мяне, * бо я на Цябе спадзяюся.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 П 5, 8-9а
Будзьце цвярозымі, чувайце. Праціўнік ваш, д’ябал, як леў кружыць з рыкам, шукаючы, каго пажэрці. Моцныя ў веры, станьце супраць яго.

КАРОТКI РЭСПАНСОРЫЙ

К. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
К. Ты нас адкупіў, Пане Божа верны.
Н. Аддаю я дух мой.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

Песня Сімяона (Лк 2, 29-32)
Хрыстус – святло народаў і хвала Ізраэля

Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару, *
паводле слова Твайго, у спакоі;

бо вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё, *
якое падрыхтаваў Ты перад абліччам усіх народаў, 

святло для асвятлення язычнікаў *
і хвалу народу Твайго Ізраэля.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

МАЛІТВА

Пане, просім Цябе, асвятлі ласкава гэтую ноч і ўчыні, каб мы, Твае слугі, заснулі спакойна і з радасцю прачнуліся дзеля Твайго імя ў яснасці новага дня. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

Потым, нават тады, калі Камплета чытаецца індывідуальна, прамаўляецца благаслаўленне:

Ноч спакойную і смерць шчаслівую няхай дасць нам Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

АНТЫФОНЫ НА ЗАКАНЧЭННЕ ДА НАЙСВЯЦЕЙШАЙ ПАННЫ МАРЫІ

Дзева, Маці Адкупіцеля,
брама раю нябеснага,
зорка мора й ратунак
для чалавека грэшнага.
Падтрымай люд знясілены,
што імкнецца да святасці,
Ты, што чынам дзівосным
нарадзіла Збавіцеля,
свайго святога Стварыцеля.
Прывітана анёлам, усесвятая Марыя,
барані нас ад грэху і за нас заступіся.

Або:

Вітай, неба Уладарка,
Вітай, Панна анёлаў,
Вітай, Ружа і Брама;
Яснасць свету дала Ты.
Цешся, Панна хвалебная,
Па­над усё прыгажэйшая,
Вітай, Маці нябесная;
Заступіся за нас Ты.

Або:

Вітай, Каралева,
Маці міласэрнасці,
жыццё, асалода і надзея наша, вітай!
Да Цябе звяртаемся мы, выгнаннікі, дзеці Евы.
Да Цябе ўздыхаем, стогнучы і плачучы
ў гэтай слёз даліне.
Дык звярні на нас, Заступніца наша,
Твае міласэрныя вочы.
І Езуса, благаславёны плод улоння Твайго,
з’яві нам пасля выгнання гэтага.
О ласкавая, о літасцівая,
о салодкая Панна Марыя.

Або:

Тваёй абароне аддаемся,
Святая Багародзіца,
У нашых патрэбах
Не пагарджай маленнем нашым.
І ад усялякай злой прыгоды
Выбаўляй нас заўсёды,
Панна хвалебная і благаслаўлёная.
О пані наша, Апякунка наша,
Суцяшальніца наша, Ты Заступніца наша,
З Сынам сваім нас паяднай,
Сыну свайму нас даручай,
Сыну свайму с аддавай.










© Канферэнцыя Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі 
Мінск, 2012 - 2024


Выкарыстанне тэкстаў Літургіі гадзінаў
з мэтаю выдання і перавыдання забаронена


Зваротная сувязь: liturgiaminsk@gmail.com