Заклік з’яўляецца пачаткам штодзённай літургічнай малітвы. Ён папярэднічае Гадзіне чытанняў або Ютрані, у залежнасці ад таго, якая з гэтых літургічных гадзінаў распачынае малітву дня.

К. Пане, адкрый мае вусны.
Н. І вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Ант. Станьце перад абліччам Пана / з радасным спевам.

Псальм 100 (99)
Радасць тых, хто ўваходзіць у святыню

Пан хоча, каб адкупленыя спявалі песню перамогі (св. Атаназій) 

Усклікай Пану, уся зямля. *
З радасцю служыце Пану.

Станьце перад Яго абліччам *
з радасным спевам.

Ант. Станьце перад абліччам Пана / з радасным спевам.

Ведайце, што Пан ёсць Богам, *
Ён стварыў нас, і мы Ягоныя.

Мы – Яго народ *
і авечкі Ягонай пашы.

Ант. Станьце перад абліччам Пана / з радасным спевам.

Уваходзьце ў брамы Яго з падзякаю, †
на дзядзінцы Ягоныя з гімнам хвалы, *
праслаўляйце і благаслаўляйце Яго імя.

Бо Пан ёсць добры, †
навекі Ягоная міласэрнасць, *
і вернасць Яго з пакалення ў пакаленне.

Ант. Станьце перад абліччам Пана / з радасным спевам.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Станьце перад абліччам Пана / з радасным спевам.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Шчодры Даўца прабачэння,
Распалі любоў у сэрцах,
Каб з правінаў нас абмыла
Твая ласка, міласэрнасць.

Мы блукаем ўсцяж у змроку,
Як няшчасныя выгнанцы,
Ты – святло для пацярпелых,
Будзь ратункам, адпачынкам.

Шчасце зведае хай сэрца,
Што Цябе ў жыцці шукае.
Вочы шчасце хай спазнаюць,
Што глядзяць на Цябе, Божа.

Той, хто думкамі ўзнёсся
Па-над марнасцю зямною,
Захапляецца ў здзіўленні,
Радасць маючы з Табою.

Выслухай нас, Божа мілы,
Разам з Сынам Тваім, з Духам,
Ты магутнаю правіцай
Светам ўсім спрадвек кіруеш. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Пане, Ты нас уратаваў, * Тваё імя будзем праслаўляць заўсёды.

Псальм 44 (43)
Бедствы народу

Над усім гэтым мы атрымліваем поўную перамогу праз таго, хто палюбіў нас (Рым 8, 37)

І (2-9)

Божа, мы чулі на свае вушы, †
нашыя айцы расказвалі нам *
аб справе, якую Ты здзейсніў у іхнія дні, у старадаўнія дні.

Сваёй рукой Ты прагнаў язычнікаў, а пасяліў іх. *
Ты знішчыў народы, а іх памножыў.

Бо не мячом сваім яны здабылі зямлю, *
і не іхняе плячо ўратавала іх,

але Твая правіца і Тваё плячо, †
і святло Твайго аблічча, *
бо Ты палюбіў іх.

Ты мой кароль, Божа, *
дык пашлі перамогу Якубу.

З Табою мы адаб’ём ворагаў нашых, *
у імя Тваё стопчам тых, хто паўстае супраць нас.

Бо не на свой лук я спадзяюся, *
і мой меч не ўратуе мяне,

але Ты ўратуеш нас ад ворагаў нашых *
і асароміш тых, хто ненавідзіць нас.

Мы кожны дзень ганарымся Богам *
і Тваё імя будзем праслаўляць заўсёды.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Пане, Ты нас уратаваў, * Тваё імя будзем праслаўляць заўсёды.

2 ант. Пашкадуй, Пане, свой народ * і не аддавай спадчыны сваёй на ганьбу.

ІІ (10-17)

Аднак цяпер адкінуў Ты нас і пасароміў, *
і не выходзіш з нашымі войскамі.

Прымусіў нас уцякаць ад ворага, *
а ненавіснікі нашыя нас абкрадаюць.

Ты выдаў нас, нібы авечак, на зарэз *
і раскідаў сярод язычнікаў.

Прадаў народ свой за бясцэнак *
і не меў з гэтага карысці.

Ты аддаў нас на знявагу нашым суседзям, *
на асмяянне і пагарду тых, хто нас атачае.

Ты зрабіў нас прыказкаю для язычнікаў, *
і галавою ківаюць над намі народы.

Усцяж мая ганьба перада мною, *
і сорам пакрывае аблічча маё

ад голасу таго, хто мяне ганіць і зласловіць *
перад абліччам ворага і мсціўцы.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пашкадуй, Пане, свой народ * і не аддавай спадчыны сваёй на ганьбу.

3 ант. Паўстань, Пане, * і адкупі нас дзеля міласэрнасці сваёй.

ІІІ (18-27)

Усё гэта сустрэла нас, †
аднак мы не забылі пра Цябе *
і не парушылі Твайго запавету.

Не адвярнулася нашае сэрца, *
і нашы крокі не сышлі з Твайго шляху,

хоць Ты разбіў нас у месцы шакалаў *
і пакрыў нас смяротным ценем.

Калі б мы забылі імя нашага Бога *
і працягнулі далоні нашы да бога чужога,

ці ж Бог гэтага не выкрыў бы? *
Бо Ён ведае таямніцы сэрца.

З-за Цябе нас штодня забіваюць *
і лічаць авечкамі, прызначанымі на зарэз.

Абудзіся, чаму спіш Ты, Пане? *
Прачніся і не адкідай нас назаўсёды.

Чаму хаваеш Ты сваё аблічча *
і забываеш пра нашую нядолю і пра наш уціск.

Бо душа наша скінута ў пыл, *
і нутро нашае прыбіта да зямлі.

Паўстань, дапамажы нам *
і адкупі нас дзеля міласэрнасці сваёй.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Паўстань, Пане, * і адкупі нас дзеля міласэрнасці сваёй.

К. Пане, да каго мы пойдзем?
Н. Ты маеш словы вечнага жыцця.

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ
Кніга Другазаконня 9, 7-21. 25-29 

Грахі народу і заступніцтва Майсея

У той час: Майсей звярнуўся да народу, кажучы: «Памятай і не забывайся, як на пустыні Ты гнявіў Пана Бога свайго. З дня, калі ты выйшаў з зямлі егіпецкай, аж да прыйсця на гэта месца, вы былі непаслухмяныя Пану. І на Гарэбе раззлавалі Пана, і Пан раззлаваўся на вас так, што хацеў вас знішчыць. Калі я падняўся на гару, каб узяць каменныя табліцы, скрыжалі запавету, які Пан заключыў з вамі, і знаходзіўся на гары сорак дзён і сорак начэй, не спажываючы хлеба і вады, тады Пан даў мне дзве каменныя табліцы, напісаныя пальцам Божым. А на іх былі амаль усе словы, якія Пан перадаў вам сярод агню ў дзень сходу.

Калі прайшло сорак дзён і сорак начэй, Пан даў мне дзве каменныя табліцы, дзве табліцы запавету, і сказаў мне: “Падыміся і спусціся адсюль, бо зграшыў народ твой, які ты вывеў з Егіпта. Яны хутка сышлі са шляху, які ты наказаў ім. Зрабілі сабе літага ідала”. Ізноў Пан сказаў мне, кажучы: “Бачу, што гэта народ з цвёрдым каркам. Пакінь Мяне. І Я знішчу іх, і сатру імя іх з-пад неба і ператвару цябе ў мацнейшы і больш колькасны за яго народ.”

Я адвярнуўся і спусціўся з гары, трымаючы дзве табліцы запавету ў сваіх руках, а гара палала ў агні. І ўбачыў я: вось, зграшылі вы перад Панам, Богам вашым, зрабілі сабе літага ідала-цяльца. Вы хутка сышлі са шляху, які Пан наказаў вам. І я схапіў абедзве табліцы, і выкінуў іх абедзве з рук сваіх, і разбіў іх на вашых вачах. І ўпаў перад Панам, як раней, сорак дзён і сорак начэй не еў хлеба і не піў вады за ўсе грахі вашы, якімі зграшылі вы, учыніўшы зло ў вачах Пана і разгневаўшы Яго. Бо я спалохаўся Яго абурэння і гневу, якімі Пан запалаў, каб знішчыць вас. Пан выслухаў мяне і на гэты раз. І, вельмі раззлаваўшыся на Аарона, Пан хацеў знішчыць яго, але тады я маліўся таксама за Аарона. А грэх ваш, гэта значыць цяльца, я ўзяў і спаліў у агні, і разбіў яго, і добра сцёр яго аж у дробны пыл, і кінуў яго ў плынь, якая цякла з гары.

І ўпаў я, і ляжаў перад Панам сорак дзён і сорак начэй, бо Пан сказаў, што хоча вынішчыць вас.

Я маліўся да Пана, просячы: “Пане мой Божа, не губі народ свой, уласнасць сваю, які Ты вызваліў веліччу сваёй і вывеў з Егіпта моцнаю рукой. Успомні слугу Твайго Абрагама, Ісаака, Якуба і не звяртай увагі на ўпартасць народу гэтага, на бязбожнасць і грэх яго, каб не сказалі жыхары зямлі, з якой Ты вывеў нас: Пан не змог прывесці іх на зямлю, якую паабяцаў ім. І праз сваю нянавісць да іх вывеў іх, каб пагінулі на пустыні. Але яны Твой народ і Твая спадчына, Ты вывеў іх моцнай рукой і працягнутым плячом”».

РЭСПАНСОРЫЙ пар. Зых 32, 11. 13, 14; 33, 17
Н. Майсей пачаў маліць Пана Бога свайго, кажучы: Чаму разгарэўся Твой гнеў на Твой народ? Адхілі полымя гневу Твайго; успомні Абрагама, Ісаака і Якуба, якім Ты пакляўся даць зямлю, якая сочыцца малаком і мёдам. * І адступіўся Пан ад зла, якое думаў зрабіць народу свайму.
К. І сказаў Пан Майсею: Ты знайшоў ласку ў вачах Маіх, і Я ведаю цябе.
Н. І адступіўся Пан ад зла, якое думаў зрабіць народу свайму.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ
Ліст св. Фульгентыя Руспенскага, біскупа

(Epist. 14, 36-37: CCL 91, 429-431)
Хрыстус заўсёды жывы, каб заступацца за нас

Перш за ўсё трэба звярнуць увагу на тое, што ў заключэнні малітвы мы кажам: «Праз Езуса Хрыста, Сына Твайго і нашага Пана», але ніколі не гаворым: «Праз Духа Святога». Ва ўсякім выпадку каталіцкі Касцёл не дарма цэлебруе гэта, дзякуючы той таямніцы, у якой чалавек Езус Хрыстус стаў пасрэднікам паміж Богам і людзьмі (пар. 1 Цім 2, 5), «святар навекі на ўзор Мельхізэдэка» (Пс 111 [110], 4; пар. Гбр 7, 17). Праз сваю кроў Ён аднойчы ўвайшоў у нерукатворную святыню, якая ёсць вобразам праўдзівай святыні (пар. Гбр 9, 24-25); узышоў у само неба, дзе сядзіць праваруч Айца і заступаецца за нас.

Апостал, разважаючы над святарскай годнасцю Езуса, кажа: «Праз Езуса будзем няспынна прыносіць ахвяру хвалы Богу, гэта значыць плён вуснаў, якія дзякуюць імені Ягонаму» (Гбр 13, 15). Праз Яго мы прыносім ахвяру хвалы і малітвы, бо праз Ягоную смерць мы прымірыліся з Богам, хоць раней былі ворагамі Яму. Праз Езуса, які захацеў стаць ахвярай дзеля нас, і наша ахвяра можа стаць прыемнай перад абліччам Бога. Таму св. Пётр павучае нас, кажучы: «Вы самі, як жывыя камяні, будуйцеся ў дом духоўны, святарства святое, каб прыносіць духоўныя ахвяры, прыемныя Богу, праз Езуса Хрыста» (1 П 2, 5). Вось таму і кажам мы Богу Айцу: «Праз Езуса Хрыста, нашага Пана».

Калі ж згадваецца святар, гэта ўказвае не на што іншае, як на таямніцу ўцелаўлення Пана, у якой Божы Сын, «будучы ў постаці Бога, выракся самога сябе, прыняўшы постаць слугі». У гэтай постаці Ён «прынізіў сябе, будучы паслухмяным ажно да смерці» (Флп 2, 6-8), прынізіў сябе, стаўшы мала меншым ад анёлаў (пар. Гбр 2, 6-8), застаючыся роўным Айцу ў боскасці. Сын настолькі прынізіў сябе, будучы роўным Айцу, наколькі прыпадобніўся да людзей. Ён зрабіў сябе меншым, калі прынізіў сябе, прыняўшы постаць слугі. Змяншэнне Хрыста – гэта Яго прыніжэнне; а прыніжэнне гэта не што іншае, як прыняцце постаці слугі.

Таму Хрысту, які трывае ў постаці Божай, Адзінароднаму Богу, мы прыносім ахвяру падобна як Айцу. Прыняўшы постаць слугі, Ён стаў святаром, праз якога мы можам прынесці жывую, прыемную Богу ахвяру. Аднак мы не маглі б прыносіць ахвяру, калі б Хрыстус не стаў ахвярай дзеля нас. У Ім сама натура нашага роду становіцца збаўчай ахвярай. Калі мы паказваем, што нашы малітвы ўзносяцца праз вечнага Святара, нашага Пана, мы вызнаем у Ім сапраўднае цела нашага роду, як кажа Апостал: «Кожны першасвятар, якога выбіраюць з людзей, прызначаны для людзей у справах Божых, каб прыносіць дары і ахвяры за грахі» (Гбр 5, 1). Калі мы кажам: «Сын Твой», і дадаём: «які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога», мы нагадваем пра тую еднасць, якую па сутнасці маюць Айцец, і Сын, і Дух Святы. З гэтага відаць, што той самы Хрыстус, які выканаў для нас святарскі абвязак, застаецца ў еднасці з Айцом і Духам Святым.

РЭСПАНСОРЫЙ Гбр 4, 16. 15а
Н. Наблізімся з даверам да трона ласкі, * каб атрымаць міласэрнасць і знайсці ласку для своечасовай дапамогі.
К. Бо мы маем не такога першасвятара, які не мог бы спачуваць слабасцям нашым.
Н. Каб атрымаць міласэрнасць і знайсці ласку для своечасовай дапамогі.

МАЛІТВА

Усемагутны вечны Божа, Ты кіруеш небам і зямлёю, выслухай ласкава просьбы Твайго народа і адары нашыя часы супакоем. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, якi з Табою жыве i валадарыць у еднасцi Духа Святога, Бог, праз усе вякi вечныя. Амэн.

Потым, прынамсі пры супольнай цэлебрацыі, дадаецца акламацыя:

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Калі ўзышло ўжо сонца,
З пакораю Бога просім,
Каб сёння нашы ўчынкі
Сцярог ласкава ад злога.

Няхай стрымае язык наш
Ад спрэчак, звадаў, папрокаў.
Няхай нашы вочы закрые,
Каб не глядзелі на марнасць.

Сэрцы хай чыстасць напоўніць
І захавае ад злосці.
Разважлівасць, мера ў ежы
Хай пыху цела стрымае.

Дык захавайма нявіннасць,
Каб славіць Бога ў вяселлі,
Калі дзень міне ўжо сёння,
А ноч зноў вернецца з цемрай.

Праславім Айца і Сына,
І Духа Святога таксама.
Няхай гучыць слава навекі
Сапраўднаму Богу Магуццяў. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Абудзі, Пане, сваю магутнасць * і прыйдзі нам на паратунак.

Псальм 80 (79)
Наведай, Пане, свой вінаграднік

Прыйдзі, Пане Езу (Ап 22, 20)

Пастыр Ізраэля, паслухай, †
які водзіш, як статак, Юзафа, *
які сядзіш на херубімах, з’явіся.

Перад Эфраімам, Бэньямінам і Манасіяй †
абудзі сваю магутнасць *
і прыйдзі нам на паратунак.

Божа, аднаві нас, †
няхай заззяе Тваё аблічча, – *
і мы будзем збаўлены.

Пане, Божа Магуццяў, дакуль будзеш гневацца *
насуперак малітве народу свайго?

Ты накарміў іх хлебам плачу *
і шчодра напаіў іх слязьмі.

Ты ўчыніў нас спрэчкаю для нашых суседзяў, *
і нашыя ворагі насміхаюцца з нас.

Божа Магуццяў, аднаві нас, †
няхай заззяе Тваё аблічча, – *
і мы будзем збаўлены.

Ты перанёс з Егіпта вінаградную лазу, *
прагнаў язычнікаў, каб пасадзіць яе.

Ты расчысціў глебу для яе, *
яна ўкаранілася і напоўніла зямлю.

Горы пакрыліся яе ценем, *
а яе галіны сталі як Божыя кедры.

Яна парасткі свае распасцёрла ажно да мора, *
і галінкі свае – аж да Ракі.

Навошта ты праламаў яе агароджу, – *
і ўсе, хто праходзіць, абрываюць яе?

Лясны дзік яе нішчыць, *
і звер палявы аб’ядае яе.

Вярніся, Божа Магуццяў, *
паглядзі з нябёсаў і ўбач, наведай гэты вінаграднік.

Захавай тое, што пасадзіла Твая правіца, *
парастак, які Ты ўмацаваў для сябе.

Тыя, хто яе спаліў агнём і высек, *
няхай загінуць ад грознага Твайго аблічча.

Няхай будзе рука Твая над мужам правіцы Тваёй, *
над сынам чалавечым, якога Ты ўмацаваў для сябе.

І не адступімся мы ад Цябе, *
ажыві нас, – і мы будзем заклікаць імя Тваё.

Пане, Божа Магуццяў, вярні нас, †
і няхай Тваё аблічча заззяе над намі, – *
і мы будзем збаўлены.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Абудзі, Пане, сваю магутнасць * і прыйдзі нам на паратунак.

2 ант. Пан учыніў вялікія рэчы, * абвяшчайце гэта па ўсёй зямлі.

Песня (Іс 12, 1-6)
Радасць адкупленага народу

Хто прагне, няхай прыйдзе да Мяне і п’е (Ян 7, 37)

Праслаўляю Цябе, Пане, †
бо Ты абураўся на мяне, *
але адкінуў гнеў свой і мяне суцешыў.

Вось Бог, маё збаўленне, *
на Яго спадзяюся і баяцца не буду.

Бо Пан – мая моц і мая песня, *
Ён стаў маім збаўленнем.

Вы з радасцю будзеце чэрпаць ваду *
з крыніцаў збаўлення.

І скажаце ў той дзень: †
«Праслаўляйце Пана, *
заклікайце імя Ягонае

і абвяшчайце сярод народаў справы Яго; *
нагадвайце, што ўзнёслае імя Ягонае.

Спявайце Пану, бо Ён учыніў вялікія рэчы, *
абвясціце гэта па ўсёй зямлі.

Весяліся і радуйся, жыхарка Сіёна, *
бо вялікі сярод цябе Святы Ізраэля».

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пан учыніў вялікія рэчы, * абвяшчайце гэта па ўсёй зямлі.

3 ант. Радасна спявайце Богу, нашай моцы. 

Псальм 81 (80)
Урачыстае аднаўленне запавету

Глядзіце, браты, каб не было ў каго з вас ліхога сэрца бязвер’я (Гбр 3, 12)

Радасна спявайце Богу, нашай моцы, *
† усклікайце Богу Якуба.

Заспявайце песню і ўдарце ў бубен, *
зайграйце на мілагучнай арфе і на гуслях.

Трубіце ў рог у час маладзіковы, *
у час поўні, у дзень наш урачысты.

Бо гэта закон для Ізраэля, *
загад Якубавага Бога.

Ён устанавіў гэта як сведчанне Юзафу, †
калі той выходзіў з зямлі егіпецкай. *
Я пачуў незнаёмую мову:

«Я вызваліў плечы яго ад цяжару, *
яго рукі кінулі кашы.

У няшчасці ты Мяне паклікаў, – і Я ўратаваў цябе. †
Я адказаў табе са сховішча грому, *
каля водаў Мэрыба выпрабаваў цябе.

Слухай, народзе Мой, Я засведчу табе. *
О, калі б ты Мяне паслухаў, Ізраэль.

Не будзе пасярод цябе чужога бога, *
не будзеш пакланяцца іншаземнаму богу.

Я Пан, Бог твой, †
які вывеў цябе з зямлі егіпецкай, *
шырока раскрый вусны, каб Я іх напоўніў.

Але народ Мой не слухаў голасу Майго, *
і не згадзіўся Ізраэль са Мною.

Таму Я пакінуў іх дзеля ўпартасці іхніх сэрцаў, *
няхай ходзяць паводле сваіх задумаў.

Калі б Мой народ Мяне паслухаў, *
калі б Ізраэль хадзіў Маімі шляхамі,

Я хутка пакарыў бы ворагаў іхніх *
і павярнуў бы руку сваю супраць іх прыгнятальнікаў.

Ненавіснікі Пана ліслівілі б Яму, *
а іх пакаранне трывала б вечна.

Я карміў бы іх найлепшай пшаніцай, *
насыціў бы іх мёдам са скалы».

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Радасна спявайце Богу, нашай моцы. 

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Рым 14, 17-19
Валадарства Божае – гэта не ежа і піццё, але справядлівасць, спакой і радасць у Духу Святым. Хто ў гэтым служыць Хрысту, той падабаецца Богу і ў пашане ў людзей. Таму будзем шукаць таго, што служыць спакою і ўзаемнаму збудаванню.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Разважаю пра Цябе, Пане, * у начную варту.
Н. Разважаю пра Цябе, Пане, * у начную варту.
К. Бо Ты стаў маёй дапамогай.
Н. У начную варту.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Разважаю пра Цябе, Пане, * у начную варту.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Захарыі: Дай народу Твайму, Пане, пазнаць збаўленне * і адпусці нам грахі нашыя.

Песня Захарыі (Лк 1, 68-79)
Месія і Яго папярэднік

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
бо наведаў і адкупіў народ свой,

і ўзняў моц збаўлення для нас *
у доме Давіда, слугі свайго.

Як абвясціў спрадвеку *
вуснамі сваіх святых прарокаў,

што збавіць нас ад ворагаў нашых *
і ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашых *
і нагадаць пра святы запавет свой.

Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму, *
дасць нам.

Каб, выбаўленыя з рук ворагаў, *
мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім *
ва ўсе дні нашыя.

А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа, *
бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму,

каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленне *
праз адпушчэнне яго грахоў,

дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,*
у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвятліць тых, *
хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;

каб накіраваць ногі нашыя *
на шлях спакою.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Захарыі: Дай народу Твайму, Пане, пазнаць збаўленне * і адпусці нам грахі нашыя.

ПРОСЬБЫ

Благаслаўлёны Бог і Айцец наш, які аберагае сваіх дзяцей і выслухоўвае іх малітвы. З пакораю просім Яго:
Пане, адкрый нашыя вочы.

Пане, дзякуем Табе, бо Ты асвяціў нас праз свайго Сына,
– дазволь нам радавацца ў Яго святле на працягу ўсяго дня.

Пане, Твая мудрасць няхай кіруе намі сёння,
– каб мы ішлі па шляху новага жыцця.

Дазволь нам дзеля Цябе мужна вытрымліваць усе перашкоды,
– каб мы ўсім сэрцам няспынна служылі Табе.

Кіруй нашымі думкамі, словамі і ўчынкамі,
– каб мы паслухмяна выконвалі Тваю волю.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Божа, Ты – сапраўднае святло і крыніца святла, дазволь Тваім верным разважаць над Тваімі святымі таямніцамі і жыць у святле Тваёй праўды. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Трываючы ў малітве і чуванні,
калі настане трэцяя гадзіна,
з пабожным сэрцам будзем праслаўляць
славу і моц Святой Адзінай Тройцы.

Каб сталі мы жыллём Святога Духа,
які калісьці ў гэтую гадзіну
спасланы быў Апосталам з нябёсаў
як дар вялікай міласці Хрыстовай.

Той, хто стварыў нябёсаў валадарства,
цудоўным чынам свет наш упрыгожыў,
уліў у сэрцы радасць, суцяшэнне,
аздобіў усё для вечнай узнагароды.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, * чым мноства золата і срэбра.

Псальм 119 (118), 65-72
ІХ (Тэт)

Ты ўчыніў дабро свайму слугу, Пане, *
паводле свайго слова.

Навучы мяне добраму разуменню і пазнанню, *
бо я веру запаведзям Тваім.

Я блукаў перад тым, як зведаць прыніжэнне, *
але цяпер я захоўваю слова Тваё.

Ты добры, і чыніш дабро, *
навучы мяне Тваім пастановам.

Ганарыстыя выдумваюць супраць мяне няпраўду, *
але я ўсім сэрцам трымаюся Тваіх наказаў.

Атлусцела іхняе сэрца, быццам тук, *
але я маю асалоду ў Тваім законе.

Добра для мяне, што я быў прыніжаны, *
каб навучыцца Тваім пастановам.

Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, *
чым мноства золата і срэбра.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, * чым мноства золата і срэбра.

2 ант. На Бога спадзяюся і не буду баяцца; * што можа зрабіць мне чалавек?

Псальм 56 (55), 2-7b. 9-14
Давер да слова Пана

Гэты псальм паказвае Хрыста падчас мукі (св. Геранім)

Змілуйся нада мною, Божа, †
бо прыгнятае мяне чалавек, *
цэлы дзень нападае і ўціскае мяне.

Увесь дзень ворагі мае прыгнятаюць мяне, *
бо шмат хто змагаецца са мною.

Калі ахоплівае мяне страх, *
я на Цябе спадзяюся.

У Богу праслаўляю Яго слова, †
на Бога спадзяюся і не буду баяцца; *
што можа зрабіць мне чалавек?

Цэлы дзень яны скажаюць мае словы, *
усе іх думкі скіраваны на зло супраць мяне.

Яны сыходзяцца і тояцца, *
сочаць за маімі крокамі.

Ты палічыў усе мае выгнанні, †
сабраў слёзы мае ў свой мех, *
ці ж няма іх у Тваёй кнізе?

У дзень, калі Цябе паклічу, †
ворагі мае адступяцца назад; *
па гэтым пазнаю, што Бог за мяне.

У Богу праслаўлю Яго слова, *
у Пану праслаўлю Ягонае слова.

Спадзяюся на Бога і не баюся, *
што можа ўчыніць мне чалавек?

Абяцанні, якія даў Табе, Божа, застаюцца на мне, *
Табе аддам ахвяру хвалы.

Бо Ты збавіў душу маю ад смерці і ногі ад падзення, *
каб хадзіў я перад абліччам Божым у святле жывых.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. На Бога спадзяюся і не буду баяцца; * што можа зрабіць мне чалавек?

3 ант. Да нябёсаў узвышаецца * міласэрнасць Твая, Пане.

Псальм 57 (56)
Ранішняя малітва ў нядолі

Гэты псальм апявае муку Пана (св. Аўгустын)

Змілуйся нада мною, Божа, змілуйся нада мною, *
бо на Цябе спадзяецца душа мая.

Я схаваюся ў цені Тваіх крылаў, *
пакуль не прамінуць няшчасці.

Я паклічу Найвышэйшага Бога, *
Бога, які робіць для мяне дабро.

Ён з нябёсаў пашле і ўратуе мяне, †
пасароміць тых, хто прыгнятае мяне; *
спашле Бог сваю міласэрнасць і сваю праўду.

Мая душа – сярод ільвоў, *
я ляжу сярод тых, хто пажырае сыноў чалавечых.

Іх зубы, як дзіды і стрэлы, *
а язык іхні, як востры меч.

Будзь праслаўлены вышэй за нябёсы, Божа, *
Па-над усёй зямлёй Твая слава.

На мае ногі паставілі сетку, *
прыгнялі душу маю;

выкапалі перада мною яму *
і самі зваліліся ў яе.

Гатовае сэрца маё, Пане, гатовае сэрца маё, *
я буду спяваць і граць.

Прачніся, душа мая, прачніцеся псалтыр і арфа, *
і я абуджу світанне.

Буду славіць Цябе між народамі, Пане, *
буду ўсхваляць Цябе сярод плямёнаў.

Бо да нябёсаў узвышаецца міласэрнасць Твая, *
і вернасць Твая да аблокаў.

Падыміся па-над нябёсамі, Божа, *
па-над усёй зямлёй Твая слава.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Да нябёсаў узвышаецца * міласэрнасць Твая, Пане.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Гал 5, 13-14
Вы, браты, пакліканыя да свабоды, толькі не выкарыстоўвайце свабоды, каб дагадзіць целу, але ў любові служыце адзін аднаму. Бо ўвесь Закон спаўняецца ў адным: любі бліжняга свайго, як самога сябе.

К. Пане, шляхам запаведзяў Тваіх пабягу я.
Н. Калі сэрца маё Ты пашырыш.

МАЛІТВА

Божа, а трэцяй гадзіне Ты спаслаў Духа Святога на Апосталаў, якія маліліся, дазволь нам сёння ўдзельнічаць у Яго ласках. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Ужо настала шостая гадзіна,
якая заклікае шчырым духам
аддаць хвалу і пакланенне Пану,
Малітвамі Стварыцеля праславіць.

Бо вернікам у гэтую гадзіну.
адкрыўся шлях праўдзівага збаўлення:
ахвяра бласлаўлёнага Баранка
і моц крыжа Ягонага заззяла.

Святло Яго – яснейшае за поўдзень.
Ён ласку сее, нібы промні сонца.
Удзячныя за наша адкупленне,
мы прымем дар Яго ў нашы сэрцы.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, * чым мноства золата і срэбра.

Псальм 119 (118), 65-72
ІХ (Тэт)

Ты ўчыніў дабро свайму слугу, Пане, *
паводле свайго слова.

Навучы мяне добраму разуменню і пазнанню, *
бо я веру запаведзям Тваім.

Я блукаў перад тым, як зведаць прыніжэнне, *
але цяпер я захоўваю слова Тваё.

Ты добры, і чыніш дабро, *
навучы мяне Тваім пастановам.

Ганарыстыя выдумваюць супраць мяне няпраўду, *
але я ўсім сэрцам трымаюся Тваіх наказаў.

Атлусцела іхняе сэрца, быццам тук, *
але я маю асалоду ў Тваім законе.

Добра для мяне, што я быў прыніжаны, *
каб навучыцца Тваім пастановам.

Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, *
чым мноства золата і срэбра.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, * чым мноства золата і срэбра.

2 ант. На Бога спадзяюся і не буду баяцца; * што можа зрабіць мне чалавек?

Псальм 56 (55), 2-7b. 9-14
Давер да слова Пана

Гэты псальм паказвае Хрыста падчас мукі (св. Геранім)

Змілуйся нада мною, Божа, †
бо прыгнятае мяне чалавек, *
цэлы дзень нападае і ўціскае мяне.

Увесь дзень ворагі мае прыгнятаюць мяне, *
бо шмат хто змагаецца са мною.

Калі ахоплівае мяне страх, *
я на Цябе спадзяюся.

У Богу праслаўляю Яго слова, †
на Бога спадзяюся і не буду баяцца; *
што можа зрабіць мне чалавек?

Цэлы дзень яны скажаюць мае словы, *
усе іх думкі скіраваны на зло супраць мяне.

Яны сыходзяцца і тояцца, *
сочаць за маімі крокамі.

Ты палічыў усе мае выгнанні, †
сабраў слёзы мае ў свой мех, *
ці ж няма іх у Тваёй кнізе?

У дзень, калі Цябе паклічу, †
ворагі мае адступяцца назад; *
па гэтым пазнаю, што Бог за мяне.

У Богу праслаўлю Яго слова, *
у Пану праслаўлю Ягонае слова.

Спадзяюся на Бога і не баюся, *
што можа ўчыніць мне чалавек?

Абяцанні, якія даў Табе, Божа, застаюцца на мне, *
Табе аддам ахвяру хвалы.

Бо Ты збавіў душу маю ад смерці і ногі ад падзення, *
каб хадзіў я перад абліччам Божым у святле жывых.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. На Бога спадзяюся і не буду баяцца; * што можа зрабіць мне чалавек?

3 ант. Да нябёсаў узвышаецца * міласэрнасць Твая, Пане.

Псальм 57 (56)
Ранішняя малітва ў нядолі

Гэты псальм апявае муку Пана (св. Аўгустын)

Змілуйся нада мною, Божа, змілуйся нада мною, *
бо на Цябе спадзяецца душа мая.

Я схаваюся ў цені Тваіх крылаў, *
пакуль не прамінуць няшчасці.

Я паклічу Найвышэйшага Бога, *
Бога, які робіць для мяне дабро.

Ён з нябёсаў пашле і ўратуе мяне, †
пасароміць тых, хто прыгнятае мяне; *
спашле Бог сваю міласэрнасць і сваю праўду.

Мая душа – сярод ільвоў, *
я ляжу сярод тых, хто пажырае сыноў чалавечых.

Іх зубы, як дзіды і стрэлы, *
а язык іхні, як востры меч.

Будзь праслаўлены вышэй за нябёсы, Божа, *
Па-над усёй зямлёй Твая слава.

На мае ногі паставілі сетку, *
прыгнялі душу маю;

выкапалі перада мною яму *
і самі зваліліся ў яе.

Гатовае сэрца маё, Пане, гатовае сэрца маё, *
я буду спяваць і граць.

Прачніся, душа мая, прачніцеся псалтыр і арфа, *
і я абуджу світанне.

Буду славіць Цябе між народамі, Пане, *
буду ўсхваляць Цябе сярод плямёнаў.

Бо да нябёсаў узвышаецца міласэрнасць Твая, *
і вернасць Твая да аблокаў.

Падыміся па-над нябёсамі, Божа, *
па-над усёй зямлёй Твая слава.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Да нябёсаў узвышаецца * міласэрнасць Твая, Пане.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Гал 5, 16-17
Я кажу: паступайце паводле духа і жаданняў цела не выконвайце. Бо жаданні цела супярэчаць духу, а дух супярэчыць целу, бо яны супрацьстаяць адно аднаму, каб вы не маглі рабіць таго, што хацелі б.

К. Благаслаўлёны Ты, Пане.
Н. Навучы мяне Тваім пастановам.

МАЛІТВА

Усемагутны вечны Божа, у Табе няма ні змяркання, ні цемры. Напоўні нас Тваім святлом, каб мы, асветленыя Тваім словам, ішлі да Цябе з адданым і адкрытым сэрцам. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Мінае ўжо дзевятая гадзіна,
таму з пакораю спявайма Пану.
З адданаю душою, шчырым сэрцам
праславім Бога ў Найсвяцейшай Тройцы.

Прымаючы святую таямніцу,
яе ў чыстым сэрцы захаваем.
Яе адкрыў для ўсіх Пётр у святыні
праз цуды – знак збаўлення нам ад Пана.

Таму далучым розум свой і волю
да сведчання і да вучэння
Апосталаў, што ў імя Хрыстова
вядуць нас Яго моцай да збаўлення.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, * чым мноства золата і срэбра.

Псальм 119 (118), 65-72
ІХ (Тэт)

Ты ўчыніў дабро свайму слугу, Пане, *
паводле свайго слова.

Навучы мяне добраму разуменню і пазнанню, *
бо я веру запаведзям Тваім.

Я блукаў перад тым, як зведаць прыніжэнне, *
але цяпер я захоўваю слова Тваё.

Ты добры, і чыніш дабро, *
навучы мяне Тваім пастановам.

Ганарыстыя выдумваюць супраць мяне няпраўду, *
але я ўсім сэрцам трымаюся Тваіх наказаў.

Атлусцела іхняе сэрца, быццам тук, *
але я маю асалоду ў Тваім законе.

Добра для мяне, што я быў прыніжаны, *
каб навучыцца Тваім пастановам.

Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, *
чым мноства золата і срэбра.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Закон вуснаў Тваіх для мяне лепшы, * чым мноства золата і срэбра.

2 ант. На Бога спадзяюся і не буду баяцца; * што можа зрабіць мне чалавек?

Псальм 56 (55), 2-7b. 9-14
Давер да слова Пана

Гэты псальм паказвае Хрыста падчас мукі (св. Геранім)

Змілуйся нада мною, Божа, †
бо прыгнятае мяне чалавек, *
цэлы дзень нападае і ўціскае мяне.

Увесь дзень ворагі мае прыгнятаюць мяне, *
бо шмат хто змагаецца са мною.

Калі ахоплівае мяне страх, *
я на Цябе спадзяюся.

У Богу праслаўляю Яго слова, †
на Бога спадзяюся і не буду баяцца; *
што можа зрабіць мне чалавек?

Цэлы дзень яны скажаюць мае словы, *
усе іх думкі скіраваны на зло супраць мяне.

Яны сыходзяцца і тояцца, *
сочаць за маімі крокамі.

Ты палічыў усе мае выгнанні, †
сабраў слёзы мае ў свой мех, *
ці ж няма іх у Тваёй кнізе?

У дзень, калі Цябе паклічу, †
ворагі мае адступяцца назад; *
па гэтым пазнаю, што Бог за мяне.

У Богу праслаўлю Яго слова, *
у Пану праслаўлю Ягонае слова.

Спадзяюся на Бога і не баюся, *
што можа ўчыніць мне чалавек?

Абяцанні, якія даў Табе, Божа, застаюцца на мне, *
Табе аддам ахвяру хвалы.

Бо Ты збавіў душу маю ад смерці і ногі ад падзення, *
каб хадзіў я перад абліччам Божым у святле жывых.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. На Бога спадзяюся і не буду баяцца; * што можа зрабіць мне чалавек?

3 ант. Да нябёсаў узвышаецца * міласэрнасць Твая, Пане.

Псальм 57 (56)
Ранішняя малітва ў нядолі

Гэты псальм апявае муку Пана (св. Аўгустын)

Змілуйся нада мною, Божа, змілуйся нада мною, *
бо на Цябе спадзяецца душа мая.

Я схаваюся ў цені Тваіх крылаў, *
пакуль не прамінуць няшчасці.

Я паклічу Найвышэйшага Бога, *
Бога, які робіць для мяне дабро.

Ён з нябёсаў пашле і ўратуе мяне, †
пасароміць тых, хто прыгнятае мяне; *
спашле Бог сваю міласэрнасць і сваю праўду.

Мая душа – сярод ільвоў, *
я ляжу сярод тых, хто пажырае сыноў чалавечых.

Іх зубы, як дзіды і стрэлы, *
а язык іхні, як востры меч.

Будзь праслаўлены вышэй за нябёсы, Божа, *
Па-над усёй зямлёй Твая слава.

На мае ногі паставілі сетку, *
прыгнялі душу маю;

выкапалі перада мною яму *
і самі зваліліся ў яе.

Гатовае сэрца маё, Пане, гатовае сэрца маё, *
я буду спяваць і граць.

Прачніся, душа мая, прачніцеся псалтыр і арфа, *
і я абуджу світанне.

Буду славіць Цябе між народамі, Пане, *
буду ўсхваляць Цябе сярод плямёнаў.

Бо да нябёсаў узвышаецца міласэрнасць Твая, *
і вернасць Твая да аблокаў.

Падыміся па-над нябёсамі, Божа, *
па-над усёй зямлёй Твая слава.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Да нябёсаў узвышаецца * міласэрнасць Твая, Пане.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Гал 5, 22. 23а. 25
Плён духа – гэта любоў, радасць, спакой, доўгацярплівасць, лагоднасць, дабрыня, вернасць, далікатнасць, стрыманасць. Калі мы жывем паводле Духа, то і паступаем паводле Духа.

К. Пакажы мне, Пане, шлях, якім я павінен ісці.
Н. Няхай Твой добры дух вядзе мяне бяспечнай раўнінай.

МАЛІТВА

Божа, выслухай нашыя малітвы; дапамажы нам наследаваць прыклад цярплівасці Твайго Сына і навучы нас спакойна пераадольваць усялякія перашкоды. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Божа, Ты святлом агністым
Дзень стварыў у бляску новы,
А цяпер, як ноч прыходзіць,
Выслухай малітвы нашы.

Вечар сонца ўжо змушае
Больш да захаду схіліцца,
І яно паводле права
Свет у цемры пакідае.

Пане Божа ўсемагутны,
Стомленых цяжарам працы,
Просьбы слуг прымі пакорных,
Барані ад цемры ночы.

Хай не паддаецца розум
Панаванню цёмнай ночы.
Адары нас жывой ласкай,
І святлом сваім напоўні.

Божа, Ойча міласэрны,
Учыні нам гэта, просім,
Які разам з сваім Сынам,
З Духам валадарыш вечна. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Я зрабіў Цябе святлом народаў, * каб Ты быў збаўленнем аж да межаў зямлі.

Псальм 72 (71)
Каралеўская ўлада Месіі

Адчыніўшы скарбніцы свае, ахвяравалі Яму дары: золата, кадзіла і міра (Мц 2, 11)

І (1-11)

Божа, дай суд Твой каралю *
і сыну караля Тваю справядлівасць.

Няхай судзіць народ Твой справядліва *
і прыгнечаных Тваіх паводле права.

Няхай горы прынясуць спакой народу, *
і ўзгоркі – справядлівасць.

Няхай рассудзіць прыніжаных народу, †
выратуе сыноў беднага *
і знішчыць прыгнятальніка.

Няхай трывае, пакуль будзе сонца і месяц, *
з пакалення ў пакаленне.

Ён сыдзе, як дождж на скошаную траву, *
як лівень, што навадняе зямлю.

У дні ягоныя закрасуе справядлівасць *
і вялікі спакой, аж пакуль не знікне месяц.

І будзе ён панаваць ад мора да мора, *
і ад Ракі аж да краю зямлі.

Стануць перад ім на калені жыхары пустыні, *
а непрыяцелі яго будуць лізаць пыл.

Каралі Тарсіса і астравоў прынясуць яму дары, *
каралі Аравіі і Сабы складуць даніну.

І паклоняцца яму ўсе каралі, *
усе народы будуць служыць яму.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Я зрабіў Цябе святлом народаў, * каб Ты быў збаўленнем аж да межаў зямлі.

2 ант. Пан змілуецца над беднымі, * ад уціску выбавіць іхнія душы.

ІІ (12-19)

Ён вызваліць убогага, які яго кліча, *
і прыгнечанага, які дапамогі не мае.

Змілуецца ён над бедным і ўбогім *
і душы бедных уратуе.

Ад крыўды і ўціску ён выбавіць іхнія душы, *
і каштоўнай будзе іх кроў у вачах ягоных.

І ён будзе жыць, *
і дадуць яму золата з Сабы,

і будуць маліцца за яго няспынна, *
і кожны дзень будуць яго благаславіць.

Будзе дастатак збожжа на зямлі, *
захвалюецца яно на горных вяршынях,

яго плод будзе як Лібан, *
а людзі заквітнеюць у гарадах, як палявая трава.

Імя ягонае будзе трываць навекі, *
пакуль свеціць сонца, будзе трываць імя ягонае.

Благаслаўлёныя будуць у ім усе плямёны зямлі, *
будуць славіць яго ўсе народы.

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
адзіны, які чыніць цуды.

Благаслаўлёнае імя велічы Ягонай навекі, †
няхай напоўніцца славаю Яго ўся зямля. *
Няхай так станецца, няхай так будзе!

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пан змілуецца над беднымі, * ад уціску выбавіць іхнія душы.

3 ант. Цяпер настала збаўленне * і валадаранне Бога нашага.

Песня (Ап 11, 17-18; 12, 10b-12a)
Божы Суд

Дзякуем Табе, *
Пане Божа ўсемагутны,

які ёсць і які быў, *
бо Ты прыняў сваю вялікую моц і запанаваў.

І разгневаліся народы, †
і прыйшоў Твой гнеў *
і час суда над памерлымі,

каб даць узнагароду слугам Тваім, прарокам і святым, †
і тым, хто баіцца Твайго імя, малым і вялікім, *
і знішчыць тых, хто знішчае зямлю.

Цяпер настала збаўленне і сіла, †
і валадаранне Бога нашага, *
і ўлада Памазаніка Ягонага;

бо скінуты абвінаваўца братоў нашых, †
які дзень і ноч абвінавачваў іх *
перад Богам нашым.

І яны перамаглі яго дзякуючы крыві Баранка *
і дзякуючы слову сведчання свайго;

і не палюбілі жыцця свайго *
аж да смерці.

Таму радуйцеся, нябёсы *
і ўсе, хто насяляе іх.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Цяпер настала збаўленне * і валадаранне Бога нашага.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 П 1, 22-23
Ачысціўшы паслухмянасцю праўдзе душы вашыя для некрывадушнай братняй любові, чыстым сэрцам шчыра любіце адзін аднаго, бо вы народжаны зноў не з тленнага насення, але з нятленнага, праз Божае слова, якое жыве і трывае.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Пан – пастыр мой, * ні ў чым не буду мець нястачы.
Н. Пан – пастыр мой, * ні ў чым не буду мець нястачы.
К. Ён дазваляе спачываць мне на зялёных пашах.
Н. Ні ў чым не буду мець нястачы.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Пан – пастыр мой, * ні ў чым не буду мець нястачы.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Марыі: Таго, хто прагне справядлівасці, * Пан напоўніць дабротамі.

Песня Марыі (Лк 1, 46-55)
Радасць душы ў Пану

Велічае душа мая Пана, *
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,

бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі. *
І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.

Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны, *
а імя Яго святое.

І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне *
над тымі, хто Яго баіцца.

Паказаў моц сваёй правіцы, *
рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.

Скінуў магутных з трону *
і ўзвысіў пакорных.

Дабром галодных насыціў, *
а багатых ні з чым адправіў.

Прыняў свайго слугу Ізраэля, *
памятаючы пра сваю міласэрнасць,

як абяцаў бацькам нашым - *
Абрагаму і яго патомству навекі.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Марыі: Таго, хто прагне справядлівасці, * Пан напоўніць дабротамі.

ПРОСЬБЫ

З падзякаю ўзносім душы да нашага Пана і Збаўцы, які благаслаўляе свой народ усялякім духоўным благаслаўленнем, і просім Яго:
Пане, благаславі свой народ.

Міласэрны Божа, захавай нашага папу N. і нашага біскупа N.,
– адары іх бяспекай дзеля дабра Твайго Касцёла.

Беражы нашую бацькаўшчыну,
– вызвалі нас ад усялякага зла.

З’яднай сваіх сыноў вакол Твайго стала,
– няхай наследуюць Цябе ў чыстасці, беднасці і паслухмянасці.

Захавай дзеваў, якія склалі абяцанне чыстасці,
– няхай яны ідуць за Табой, Божым Баранкам.

Дай памерлым вечны спакой,
– праз абяцанне духоўных дабротаў узмацні іх адзінства з намі.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Пане, прымі нашую вячэрнюю малітву, учыні, каб мы ў нашых сэрцах няспынна разважалі пра Твой закон, і дай нам узнагароду – святло вечнага жыцця. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пасля гэтага пажадана зрабіць рахунак сумлення.

ГІМН

О Хрыстэ, Ты дзень поўны бляску,
Знішчаеш цемру начную.
Ў Табе пачатак святла ёсць,
І дорыш яго Ты абраным.

Таму Цябе вельмі просім:
Абарані нас ад злога,
І адары нас спакоем,
І сілы новыя дай нам.

Калі ўжо сон нас агорне,
Хай сэрца чувае з Табою,
І верных, што Цябе любяць,
Ты захавай сваёй моцай.

Зірні на нас, Божа і Пане,
Зруйнуй усе злыя намеры
І аддалі ўсе спакусы,
Бо нас Ты крывёй сваёй збавіў.

О Хрыстэ, Уладар Наймілейшы,
Цябе, як Айца, так і Духа,
Усё, што пад небам жывое,
Няхай праслаўляе бясконца. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Цела маё * будзе спачываць бяспечна.

Псальм 16 (15)
Пан – частка спадчыны маёй

Бог уваскрасіў Езуса, вызваліўшы ад мукаў смерці (Дз 2, 24)

Захавай мяне, Божа, *
бо на Цябе спадзяюся.

Сказаў я Пану: «Ты – мой Пан. *
Няма ў мяне ніякага дабра, апроч Цябе».

Уся мая любоў скіравана да святых, *
выбітных мужоў Яго зямлі.

Тыя, хто ідзе за чужымі багамі, *
памнажаюць свае цярпенні.

Я не буду ліць іхніх крывавых ахвяраў, *
іх імёнаў не вымавяць мае вусны.

Пан – частка спадчыны маёй і келіха майго, *
Ён лёс мой трымае.

Шнуры адмерылі мне шчодры надзел, *
і мая спадчына мне вельмі даспадобы.

Благаслаўляю Пана, які дае мне параду, *
бо і ноччу вучыць мяне маё сэрца.

Пана маю заўсёды перад вачыма, *
Ён праваруч мяне, – і я не пахіснуся.

Таму радуецца маё сэрца і весяліцца душа, *
і цела маё будзе спачываць бяспечна,

бо не пакінеш душы маёй у адхлані *
і не дасі святому Твайму ўбачыць тленне.

Ты дарогу жыцця мне пакажаш, †
паўната радасці перад Табою, *
вечнае шчасце праваруч Цябе.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Цела маё * будзе спачываць бяспечна.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 Тэс 5, 23
Сам жа Бог спакою няхай асвяціць вас цалкам, і ўвесь дух ваш, і душа, і цела няхай захаваюцца без заганы ў прыйсце Пана нашага Езуса Хрыста.

К. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
К. Ты нас адкупіў, Пане Божа верны.
Н. Аддаю я дух мой.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

Песня Сімяона (Лк 2, 29-32)
Хрыстус – святло народаў і хвала Ізраэля

Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару, *
паводле слова Твайго, у спакоі;

бо вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё, *
якое падрыхтаваў Ты перад абліччам усіх народаў, 

святло для асвятлення язычнікаў *
і хвалу народу Твайго Ізраэля.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

МАЛІТВА

Пане наш Божа, атулі нас, змучаных працай гэтага дня, спакойным сном, каб узмоцненыя Тваёй ласкай, мы заўсёды былі адданыя Табе целам і духам. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

Потым, нават тады, калі Камплета чытаецца індывідуальна, прамаўляецца благаслаўленне:

Ноч спакойную і смерць шчаслівую няхай дасць нам Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

АНТЫФОНЫ НА ЗАКАНЧЭННЕ ДА НАЙСВЯЦЕЙШАЙ ПАННЫ МАРЫІ

Дзева, Маці Адкупіцеля,
брама раю нябеснага,
зорка мора й ратунак
для чалавека грэшнага.
Падтрымай люд знясілены,
што імкнецца да святасці,
Ты, што чынам дзівосным
нарадзіла Збавіцеля,
свайго святога Стварыцеля.
Прывітана анёлам, усесвятая Марыя,
барані нас ад грэху і за нас заступіся.

Або:

Вітай, неба Уладарка,
Вітай, Панна анёлаў,
Вітай, Ружа і Брама;
Яснасць свету дала Ты.
Цешся, Панна хвалебная,
Па­над усё прыгажэйшая,
Вітай, Маці нябесная;
Заступіся за нас Ты.

Або:

Вітай, Каралева,
Маці міласэрнасці,
жыццё, асалода і надзея наша, вітай!
Да Цябе звяртаемся мы, выгнаннікі, дзеці Евы.
Да Цябе ўздыхаем, стогнучы і плачучы
ў гэтай слёз даліне.
Дык звярні на нас, Заступніца наша,
Твае міласэрныя вочы.
І Езуса, благаславёны плод улоння Твайго,
з’яві нам пасля выгнання гэтага.
О ласкавая, о літасцівая,
о салодкая Панна Марыя.

Або:

Тваёй абароне аддаемся,
Святая Багародзіца,
У нашых патрэбах
Не пагарджай маленнем нашым.
І ад усялякай злой прыгоды
Выбаўляй нас заўсёды,
Панна хвалебная і благаслаўлёная.
О пані наша, Апякунка наша,
Суцяшальніца наша, Ты Заступніца наша,
З Сынам сваім нас паяднай,
Сыну свайму нас даручай,
Сыну свайму с аддавай.