Заклік з’яўляецца пачаткам штодзённай літургічнай малітвы. Ён папярэднічае Гадзіне чытанняў або Ютрані, у залежнасці ад таго, якая з гэтых літургічных гадзінаў распачынае малітву дня.

К. Пане, адкрый мае вусны.
Н. І вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Ант. Усклікні Богу, уся зямля, / служыце Пану з радасцю.

Псальм 67 (66)
Няхай усе народы праслаўляюць Пана

Ведайце, што гэта Божае збаўленне паслана да язычнікаў (Дз 28, 28) 

Няхай Бог змілуецца над намі і благаславіць нас, *
няхай заззяе аблічча Яго над намі,

каб на зямлі мы спазналі Ягоную дарогу, *
між усімі народамі Яго збаўленне.

Ант. Усклікні Богу, уся зямля, / служыце Пану з радасцю.

Няхай славяць Цябе народы, Божа, *
няхай славяць Цябе народы ўсе.

Няхай весяляцца і радуюцца ўсе плямёны, †
бо Ты судзіш народы паводле праўды *
і плямёнамі на зямлі кіруеш.

Ант. Усклікні Богу, уся зямля, / служыце Пану з радасцю.

Няхай славяць Цябе народы, Божа, *
няхай славяць Цябе народы ўсе.

Зямля прынесла свой плён; *
няхай Бог, наш Бог нас благаслаўляе.

Няхай Бог нас благаслаўляе, *
няхай баяцца Яго ўсе межы зямлі.

Ант. Усклікні Богу, уся зямля, / служыце Пану з радасцю.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Усклікні Богу, уся зямля, / служыце Пану з радасцю.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Хрыстэ – жыццё, і святло, і праўда.
Радасць зямлі і бясконцасць ласкі.
Род чалавечы сваёй крывёю
Ты ўратаваў ад вечнай смерці.

Сваёю ласкай асвяці наш розум,
Ўмацуй надзею, павяліч ў нас веру.
Дарам любові ахвярнай і чыстай
Няхай палаюць нашыя сэрцы.

Сваёю моцай Ты стаў пераможцам
Над злом у свеце, ворагам нашым.
Спашлі нам Духа, хай нам дапаможа
Трываць у добрым, пры Табе, Пане.

Табе, о Хрыстэ, з Айцом Тваім слава,
З Духам Святым, няхай будзе падзяка
За ўсё, што чыніш нам у сусвеце
Праз усе вякі свайго панавання. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Благаславі, душа мая, Пана, * не забывай пра ўсе Яго дабрадзействы.

Псальм 103 (102)
Хвала міласэрнаму Богу

Дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога наведаў нас Усход з вышыні (пар. Лк 1, 78)

І (1-7)

Благаславі, душа мая, Пана, *
і ўсё нутро маё, імя Яго святое.

Благаславі, душа мая, Пана *
і не забывай пра ўсе Яго дабрадзействы.

Ён адпускае ўсе беззаконні твае *
і вылечвае ўсе твае хваробы.

Ён жыццё тваё ратуе ад загубы, *
літасцю і міласэрнасцю цябе карануе.

Ён насычае цябе дабротамі, якіх жадаеш, *
аднавілася, як у арла, твая маладосць.

Пан здзяйсняе справядлівасць *
і правасуддзе для ўсіх прыгнечаных.

Ён паказаў шляхі свае Майсею, *
сынам Ізраэля – справы свае.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Благаславі, душа мая, Пана, * не забывай пра ўсе Яго дабрадзействы.

2 ант. Як літуецца бацька над сынамі, * так змілуецца Пан над тымі, хто Яго баіцца.

ІІ (8-16)

Міласэрны ёсць Пан і ласкавы, *
доўгацярплівы і шматміласцівы.

Не злуецца вечна *
і не палае гневам навекі.

Не паступае з намі паводле грахоў нашых *
і не адплачвае паводле правінаў нашых.

Бо, як высока ўзносіцца неба над зямлёю, †
настолькі вялікая міласэрнасць Пана да тых, *
хто Яго баіцца.

Як далёка ўсход ад захаду, *
так Ён аддаліў ад нас нашыя правіны.

Як літуецца бацька над сынамі, †
так змілуецца Пан над тымі, *
хто Яго баіцца.

Бо Ён ведае, з чаго створаны мы; *
памятае, што мы з’яўляемся пылам.

Дні чалавека – як трава, *
як палявая кветка, ён цвіце.

Вецер падзьме над ім, – і больш яго няма, *
і ўжо месца ягонае не пазнае яго.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Як літуецца бацька над сынамі, * так змілуецца Пан над тымі, хто Яго баіцца.

3 ант. Благаслаўляйце Пана, * усе Ягоныя справы.

ІІІ (17-22)

Міласэрнасць Пана спрадвеку †
і навекі над тымі, хто Яго баіцца; *
справядлівасць Яго над сынамі сыноў,

над тымі, хто захоўвае Ягоны запавет *
і помніць пра выкананне Ягоных наказаў.

Пан паставіў трон свой на нябёсах, *
і валадарства Яго над усім пануе.

Благаслаўляйце Пана, Ягоныя анёлы, †
магутныя сілай, якія выконваеце Ягонае слова, *
каб слухаць голас Ягонага наказу.

Благаслаўляйце Пана, усе Ягоныя магуцці, *
слугі Ягоныя, якія выконваеце Яго волю.

Благаслаўляйце Пана, усе Ягоныя справы, †
на ўсіх месцах Яго панавання. *
Благаславі, душа мая, Пана.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Благаслаўляйце Пана, * усе Ягоныя справы.

К. Дай мне зразумець дарогу Тваіх наказаў, Пане.
Н. І буду разважаць пра Твае цуды.

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ
Кніга Ёва 7, 1-21 

Ёў, абыякавы да жыцця, скардзіцца Богу

У адказ Ёў сказаў: «Хіба жыццё чалавека на зямлі не нагадвае змагання, а дні ягоныя – дзён найміта? Як нявольнік прагне ценю і як найміт прагне платы сваёй, так я атрымаў у спадчыну месяцы марнасці, і ночы пакутаў адведзены мне. Калі я кладуся, кажу: “Калі ж я ўстану?” Але вечар працягваецца, і я непакоюся аж да світання.

Цела маё пакрыта чарвякамі і струпамі; скура мая лопаецца і гнаіцца. Дні мае хутчэйшыя за ткацкі чаўнок, яны мінаюць, не пакідаючы надзеі. Помні, што жыццё маё – гэта вецер, і вочы мае не ўбачаць больш шчасця. Не ўбачыць мяне вока, што бачыла мяне; твае вочы будуць выглядаць мяне, але мяне не будзе. Як знікае воблака і адыходзіць, так і той, хто сыходзіць у адхлань, не вернецца. Не вернецца ён у свой дом і больш не ўбачыць свайго месца. Таму я не буду стрымліваць свае вусны і буду гаварыць у скрушаным духу маім, буду скардзіцца ў горычы душы сваёй.

Хіба я мора ці марская пачвара, што Ты паставіў нада мною варту? Калі я думаю: “Ложа маё суцешыць мяне, ложа маё забярэ маю горыч”, Ты палохаеш мяне снамі, пужаеш мяне бачаннямі. Мая душа выбрала самагубства, а мае косткі – смерць.

Я адкінуты, не буду жыць вечна. Пакінь мяне, бо мае дні – гэта марнасць. Хто такі чалавек, каб Ты ўзвялічваў яго і звяртаў на яго ўвагу, каб шторанку наведваў яго і выпрабоўваў кожную хвіліну? Як доўга Ты яшчэ не будзешь адварочвацца ад мяне, дакуль не дасі мне хоць праглынуць сваю сліну?

Калі я зграшыў, то што павінен зрабіць для Цябе, о Ахоўнік людзей? Нашто Ты зрабіў мяне сваёй мішэнню, што я стаў для сябе цяжарам? Чаму Ты не даруеш мне граху і не сатрэш мае правіны? Неўзабаве я лягу ў зямлю, не будзе мяне, калі нават будзеш шукаць».

РЭСПАНСОРЫЙ Ёў 7, 5. 7. 6
Н. Цела маё пакрыта чарвякамі і струпамі; скура мая лопаецца і гнаіцца. * Помні, Пане, што жыццё маё – гэта вецер.
К. Дні мае хутчэйшыя за ткацкі чаўнок, яны мінаюць, не пакідаючы надзеі.
Н. Помні, Пане, што жыццё маё – гэта вецер.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ
«Споведзь» св. Аўгустына, біскупа

(Lib. 10, 26. 37 – 29. 40: ССL 27, 174-176)
Уся мая надзея на Тваю вялікую міласэрнасць

Дзе ж знайду я Цябе, каб пазнаць? Ты не быў у маім розуме перш, чым я пазнаў Цябе. Дзе ж, калі не па-над сабою ў Табе я сустрэў Цябе і пазнаў? Не ідзе тут гаворка пра месца ў прасторы. Мы аддаляемся ад Цябе і набліжаемся, але не адбываецца гэта ў прасторы. Бо Ты, Праўда, прымаеш усіх, хто прыходзіць спытаць, і адказваеш усім, хто адначасова пытаецца пра розныя справы.

Твае адказы зразумелыя, але не ўсе выразна чуюць іх. Усе пытаюцца пра тое, што хочуць, але не заўсёды чуюць тое, што хацелі б пачуць. Тваім дасканалым слугою з’яўляецца той, хто імкнецца пачуць ад Цябе не тое, чаго прагне, але тое, што пачуў ад Цябе.

Позна я палюбіў Цябе, Прыгажосць даўняя і заўсёды новая! Позна я палюбіў Цябе! Ты быў ува мне, а я быў звонку і звонку шукаў Цябе. Сам, поўны брыдоты, я бег за прыгажосцю, якую Ты стварыў. Ты быў са мною, але я не быў з Табою. Здалёк ад Цябе ўтрымлівалі мяне стварэнні, якія б увогуле не існавалі, калі б не існавалі ў Табе.

Ты прамовіў, паклікаў і перамог маю немату. Заіснаваў, Тваё святло знішчыла маю слепату. Ты рассеяў навокал водар, а я пачуў і ўдыхаю Цябе. Аднойчы пакаштаваў, а цяпер адчуваю недахоп і прагну; Ты дакрануўся, і я палаю прагненнем Твайго спакою. Калі я цалкам злучуся з Табою, не буду мець цярпення і цяжару. Маё жыццё станецца тады сапраўдным жыццём, бо напоўнена будзе Табою. Цяпер жа, каго напаўняеш, таго падтрымліваеш, а я сам для сябе з’яўляюся цяжарам, бо яшчэ не напоўнены Табою. Змагаюцца ўва мне радасць, над якой я павінен плакаць, са смуткам, якому я павінен радавацца, і сапраўды не ведаю, што пераможа.

Які ж я бедны! Пане, змілуйся нада мною! Нават мой нягодны смутак змагаецца са шляхетнай радасцю, і я не ведаю, што з іх пераможа. Ах, Пане, змілуйся нада мною! Я не хаваю сваіх ранаў: Ты – Лекар, я – хворы; Ты – міласэрны, а ўва мне ўсё кліча аб міласэрнасці.

«Хіба жыццё чалавека на зямлі не нагадвае змагання?» (Ёў 7, 1). Хто ж будзе жадаць сабе цярпенняў і непрыемнасцяў. Ты загадваеш нам іх зносіць, але не любіць. Ніхто не любіць таго, што зносіць, нават калі б рабіў гэта з ахвотай. Хоць зносіць з ахвотай, аднак, напэўна, хацеў бы іх не мець. Так сярод няўдач сумую па поспехах, а сярод поспеху баюся няўдач. Дзе ж сярэдзіна, дзе не было б змагання? Гора поспеху на гэтым свеце, двойчы гора: з прычыны страху перад перашкодамі і недасканалай радасцю. Гора зямным няўдачам, тройчы гора, бо ўзмацняюць жаданне поспеху, нясуць непрыемнасці і знішчаюць цярплівасць. «Хіба жыццё чалавека на зямлі не нагадвае змагання?» (Ёў 7, 1).

Уся мая надзея на Тваю вялікую міласэрнасць.

РЭСПАНСОРЫЙ Лк 19, 10
Н. Позна я палюбіў Цябе, Прыгажосць даўняя і заўсёды новая! Позна я палюбіў Цябе! * Ты прамовіў, паклікаў і перамог маю немату.
К. Сын Чалавечы прыйшоў знайсці і выратаваць тое, што загінула.
Н. Ты прамовіў, паклікаў і перамог маю немату.

МАЛІТВА

Усемагутны Божа, учыні, каб пад Тваім кіраўніцтвам жыццё на зямлі развівалася ў супакоі, а Касцёл Твой няхай без перашкодаў Табе служыць. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, якi з Табою жыве i валадарыць у еднасцi Духа Святога, Бог, праз усе вякi вечныя. Амэн.

Потым, прынамсі пры супольнай цэлебрацыі, дадаецца акламацыя:

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Стварыцель зорнай прасторы,
Паводле Твайго загаду
Месяц яснее нам ноччу,
Днём сонца ўсё сагравае.

Вось саступіў і змрок ночы,
Свет ажывае ў бляску,
І розум зноў сілы мае,
Каб да дабра мог імкнуцца.

Дзень Цябе славіць схіляе
Гімнамі, спевам, малітвай.
Яснасць салодкая ў небе
Нас напаўняе спакоем.

Зла пазбягайма, правінаў,
І крывадушнасць адкінем.
Грэх хай жыццё не пляміць,
А мова будзе праўдзівай.

Нам няхай сонца ўжо ззяе,
Няхай палае ў нас вера,
Надзея ў неба вядзе нас,
Любоў Хрыстова яднае.

Зрабі так, Ойча найлепшы,
Адзіны з Сынам і Духам.
Ты, поўны моцы і сілы,
Кіруеш часам, сусветам. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Гатова сэрца маё, Божа. †

Псальм 108 (107)
Праслаўленне Пана і просьба аб дапамозе

Узвысіўся над нябёсамі Сын Божы, над усёй зямлёй абвяшчаюць Ягоную славу (Арнобій)

Гатова сэрца маё, Божа, *
я буду спяваць і граць у славе маёй.

Прачніся, псалтыр і арфа, *
я абуджу світанне.

Буду славіць Цябе між народамі, Пане, *
буду ўсхваляць Цябе сярод плямёнаў,

бо за нябёсы большая міласэрнасць Твая, *
і за аблокі – Твая вернасць.

Будзь узвялічаны па-над нябёсамі, Божа, *
па-над усёй зямлёй – Твая слава.

Каб уратаваліся тыя, каго Ты любіш, *
дапамажы сваёй правіцай і адкажы нам.

Бог прамовіў у святыні сваёй: †
«Я ўзрадуюся, падзялю Сіхем *
і адмеру даліну Сукот.

Мне належыць Гілеад, Манасэс – Мой, †
Эфраім – гэта ўмацаванне Маёй галавы, *
Юда – Маё жазло,

Мааб – гэта Мая чаша для мыцця, †
на Эдом Я кіну свой абутак, *
над Філістыяй буду радасна ўсклікаць».

Хто прывядзе мяне да ўмацаванага горада? *
Хто прывядзе мяне аж да Эдома?

Ці не Ты, Божа, нас адкінуў *
і не выходзіш, Божа, з нашымі войскамі?

Спашлі нам дапамогу ва ўціску, *
бо падтрымка чалавечая марная.

З Богам мы здзейснім велічныя справы, *
і Ён растопча нашых прыгнятальнікаў.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Гатова сэрца маё, Божа. †

2 ант. Пан апрануў мяне * у шаты збаўлення.

Песня (Іс 61, 10 – 62, 5)
Радасць прарока новаму Ерузалему

І ўбачыў святы горад, новы Ерузалем, падрыхтаваны, быццам нявеста, прыбраная для свайго жаніха (пар. Ап 21, 2)

Узрадуюся ў Пану, *
узвесяліцца душа мая ў Богу маім;

бо Ён апрануў мяне ў шаты збаўлення, *
плашчом справядлівасці ахінуў мяне,

як жаніха, увянчаў каронай, *
як нявесту, упрыгожыў сваімі каштоўнасцямі.

Бо, як зямля дае сваю расліннасць, *
і як сад родзіць пасеянае ў ім, так Пан Бог учыніць,

што ўзыдзе справядлівасць *
і слава перад усімі народамі.

Дзеля Сіёна не буду маўчаць, *
дзеля Ерузалема не супакоюся,

пакуль не ўзыдзе, як святло, справядлівасць яго *
і яго збаўленне не запалае, як паходня.

І ўбачаць народы тваю справядлівасць, *
і ўсе каралі – тваю славу;

і назавуць цябе новым іменем, *
якое вызначаць вусны Пана.

І будзеш каронаю славы ў руцэ Пана *
і каралеўскай дыядэмай на далоні твайго Бога.

Ужо не скажуць пра цябе: «Пакінуты», – *
і зямлю тваю не будуць больш называць «пустыняй».

Але будуць называць цябе: *
«Маё ўпадабанне ў ім», –

а зямлю тваю «замужняй», †
бо ты спадабаўся Пану, *
і зямля твая атрымае мужа.

Бо, як юнак жэніцца на дзяўчыне, *
так возьмуць цябе сыны твае;

як жаніх радуецца нявесце, *
так узрадуецца табою твой Бог.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пан апрануў мяне * у шаты збаўлення.

3 ант. Буду славіць Пана * у сваім жыцці.

Псальм 146 (145)
Шчаслівы той, хто спадзяецца на Пана

Праслаўляем Пана ў нашым жыцці, гэта значыць у паводзінах нашых (Арнобій)

Праслаўляй, душа мая, Пана! †
Буду славіць Пана ў сваім жыцці; *
буду спяваць майму Богу, пакуль існую.

Не спадзявайцеся на вяльможаў, *
ні на чалавека, які не можа ўратаваць.

Калі дух яго пакіне, вяртаецца ў сваю зямлю, *
і ў той дзень знікаюць ягоныя задумы.

Шчаслівы, каму дапамагае Бог Якуба, *
хто спадзяецца на Пана, Бога свайго.

Ён стварыў неба і зямлю, *
мора і ўсё, што ў іх.

Бог навекі захоўвае вернасць. *
Ён справядліва судзіць пакрыўджаных,

хлеб дае пакорным, *
Пан вызваляе вязняў.

Пан адкрывае вочы сляпым, *
Пан узнімае прыніжаных.

Пан любіць справядлівых, *
Пан абараняе чужаземцаў.

Пан сірату і ўдаву падтрымлівае, *
а шлях грэшных скрыўляе.

Пан валадарыць навекі, *
твой Бог, Сіёне, з пакалення ў пакаленне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Буду славіць Пана * у сваім жыцці.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Дрг 4, 39-40а
Ведай цяпер і захоўвай у сэрцы сваім, што Пан ёсць Богам на небе ў вышыні і на зямлі ўнізе, і няма іншага. Захоўвай Яго пастановы і Яго запаведзі, што я наказваю табе сёння.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Благаслаўляць буду Пана * ва ўсе часы.
Н. Благаслаўляць буду Пана * ва ўсе часы.
К. Хвала Яго заўсёды на маіх вуснах.
Н. Ва ўсе часы.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Благаслаўляць буду Пана * ва ўсе часы.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Захарыі: У святасці будзем служыць Пану * ва ўсе дні нашыя.

Песня Захарыі (Лк 1, 68-79)
Месія і Яго папярэднік

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
бо наведаў і адкупіў народ свой,

і ўзняў моц збаўлення для нас *
у доме Давіда, слугі свайго.

Як абвясціў спрадвеку *
вуснамі сваіх святых прарокаў,

што збавіць нас ад ворагаў нашых *
і ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашых *
і нагадаць пра святы запавет свой.

Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму, *
дасць нам.

Каб, выбаўленыя з рук ворагаў, *
мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім *
ва ўсе дні нашыя.

А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа, *
бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму,

каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленне *
праз адпушчэнне яго грахоў,

дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,*
у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвятліць тых, *
хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;

каб накіраваць ногі нашыя *
на шлях спакою.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Захарыі: У святасці будзем служыць Пану * ва ўсе дні нашыя.

ПРОСЬБЫ

Хрыстус, ззянне хвалы Айца, асвячае нас сваім словам. Звернемся да Яго з любоўю:
Валадар вечнай славы, пачуй нас.

Благаслаўлёны Ты, Пане, пачатак і здзяйсненне нашай веры,
– бо Ты паклікаў нас з цемры да свайго цудоўнага святла.

Ты адкрываеш вочы сляпым і вяртаеш слых глухім,
– уратуй нас ад бязвер’я.

Дапамажы нам, Пане, трываць у Тваёй любові,
– няхай не будзе сярод нас падзелаў.

Адары нас трываласцю ў час спакусаў, сталасцю ў выпрабаваннях
– і ўдзячнасцю ў шчасці.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Памятай, Божа, пра свой запавет, адноўлены крывёю Баранка, даруй свайму народу грахі, няхай ён заўсёды ідзе па шляху адкуплення. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Трываючы ў малітве і чуванні,
калі настане трэцяя гадзіна,
з пабожным сэрцам будзем праслаўляць
славу і моц Святой Адзінай Тройцы.

Каб сталі мы жыллём Святога Духа,
які калісьці ў гэтую гадзіну
спасланы быў Апосталам з нябёсаў
як дар вялікай міласці Хрыстовай.

Той, хто стварыў нябёсаў валадарства,
цудоўным чынам свет наш упрыгожыў,
уліў у сэрцы радасць, суцяшэнне,
аздобіў усё для вечнай узнагароды.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Клічу Цябе, Пане, * спадзяюся на Тваё слова.

Псальм 119 (118), 145-152
XIХ (Коф)

Ад усяго сэрца клічу, выслухай мяне, Пане, – *
і буду выконваць Твае загады.

Клічу Цябе, уратуй мяне, – *
і буду захоўваць Твае сведчанні.

На світанні крычу, *
спадзяюся на Тваё слова.

Мае вочы апярэджваюць начную варту, *
каб разважаць над Тваім словам.

Пачуй, Пане, мой голас у міласэрнасці сваёй, *
паводле прысудаў Тваіх дай мне жыццё.

Набліжаюцца падступныя ганіцелі, *
яны аддаліліся ад закону Твайго.

Пане, Ты блізка, *
і ўсе Твае запаведзі – праўда.

Я ад пачатку ведаю пра Твае сведчанні, *
што Ты ўстанавіў іх навекі.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Клічу Цябе, Пане, * спадзяюся на Тваё слова.

2 ант. Пан ведае людскія думкі, * і што яны – марнасць.

Псальм 94 (93)
Пан – мсціўца справядлівых

Пан – мсціўца за ўсё гэта. Бог паклікаў нас не да нячыстасці, але да святасці (пар. 1 Тэс 4, 6-7)

І (1-11)

Божа помсты, Пане, *
Божа помсты, з’явіся.

Устань, суддзя зямлі, *
адплаці ганарыстым.

Дакуль, Пане, грэшнікі, *
дакуль грэшнікі будуць трыумфаваць?

Гавораць дзёрзка, *
выхваляюцца ўсе злачынцы.

Топчуць народ Твой, о Пане, *
прыгнятаюць спадчыну Тваю;

забіваюць чужаземца і ўдаву, *
сіротаў кідаюць на смерць.

І кажуць: «Пан не бачыць, *
Бог Якуба не звяртае ўвагі».

Апамятайцеся, неразумныя сярод народу, *
калі вы паразумнееце, недасведчаныя?

Ці ж той, хто стварыў вуха, не пачуе? *
І той, хто зрабіў вока, не ўбачыць?

Ці той, хто настаўляе народы, не асудзіць, – *
той, хто вучыць чалавека разуменню?

Пан ведае людскія думкі, *
і што яны – марнасць.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пан ведае людскія думкі, * і што яны – марнасць.

3 ант. Пан – мая цвярдыня * і падтрымка маёй надзеі.

ІІ (12-23)

Шчаслівы чалавек, †
якога Ты, Пане, настаўляеш *
і навучаеш Тваім законам,

каб даць яму палёгку †
ў дні ліхія, *
пакуль не выкапаюць бязбожнаму магілу.

Бо Пан не адкіне свой народ *
і не пакіне спадчыны сваёй.

Бо суд звернецца да справядлівасці, *
а за ім і ўсе, хто правы сэрцам.

Хто паўстане супраць злачынцаў? *
Хто стане са мною супраць грэшнікаў?

Калі б Пан не быў маёй дапамогай, *
мая душа хутка пасялілася б у месцы маўчання.

Калі я сказаў: «Пахіснулася мая нага», – *
Твая міласэрнасць, Пане, мяне падтрымала.

Калі трывога напаўняе маё сэрца, *
Тваё суцяшэнне падбадзёрвае маю душу.

Хіба прымірыцца з Табою трон пагібелі †
і той, хто чыніць няшчасце *
пад выглядам закону?

Яны збіраюцца супраць справядлівага *
і абвінавачваюць нявінную кроў.

Але Пан – мая цвярдыня, *
мой Бог – скала майго прытулку.

Ён адплаціць ім за іх беззаконне †
і ўласным іхнім злом іх знішчыць, *
пазнішчае іх Пан, наш Бог.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Пан – мая цвярдыня * і падтрымка маёй надзеі.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 10, 24. 31
Няхай ніхто не шукае свайго, але таго, што карысна для іншага. Ці ясце, ці п’яце, ці нешта робіце, усё рабіце на славу Божую.

К. Добра ёсць дзякаваць Пану.
Н. І праслаўляць імя Тваё, Найвышэйшы.

МАЛІТВА

Пане, Святы Ойча, верны Божа, Ты спаслаў абяцанага Духа, каб сабраць у адно людзей, раз’яднаных грахом, навучы нас супрацоўнічаць у будаванні еднасці і спакою ў свеце. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Ужо настала шостая гадзіна,
якая заклікае шчырым духам
аддаць хвалу і пакланенне Пану,
Малітвамі Стварыцеля праславіць.

Бо вернікам у гэтую гадзіну.
адкрыўся шлях праўдзівага збаўлення:
ахвяра бласлаўлёнага Баранка
і моц крыжа Ягонага заззяла.

Святло Яго – яснейшае за поўдзень.
Ён ласку сее, нібы промні сонца.
Удзячныя за наша адкупленне,
мы прымем дар Яго ў нашы сэрцы.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Клічу Цябе, Пане, * спадзяюся на Тваё слова.

Псальм 119 (118), 145-152
XIХ (Коф)

Ад усяго сэрца клічу, выслухай мяне, Пане, – *
і буду выконваць Твае загады.

Клічу Цябе, уратуй мяне, – *
і буду захоўваць Твае сведчанні.

На світанні крычу, *
спадзяюся на Тваё слова.

Мае вочы апярэджваюць начную варту, *
каб разважаць над Тваім словам.

Пачуй, Пане, мой голас у міласэрнасці сваёй, *
паводле прысудаў Тваіх дай мне жыццё.

Набліжаюцца падступныя ганіцелі, *
яны аддаліліся ад закону Твайго.

Пане, Ты блізка, *
і ўсе Твае запаведзі – праўда.

Я ад пачатку ведаю пра Твае сведчанні, *
што Ты ўстанавіў іх навекі.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Клічу Цябе, Пане, * спадзяюся на Тваё слова.

2 ант. Пан ведае людскія думкі, * і што яны – марнасць.

Псальм 94 (93)
Пан – мсціўца справядлівых

Пан – мсціўца за ўсё гэта. Бог паклікаў нас не да нячыстасці, але да святасці (пар. 1 Тэс 4, 6-7)

І (1-11)

Божа помсты, Пане, *
Божа помсты, з’явіся.

Устань, суддзя зямлі, *
адплаці ганарыстым.

Дакуль, Пане, грэшнікі, *
дакуль грэшнікі будуць трыумфаваць?

Гавораць дзёрзка, *
выхваляюцца ўсе злачынцы.

Топчуць народ Твой, о Пане, *
прыгнятаюць спадчыну Тваю;

забіваюць чужаземца і ўдаву, *
сіротаў кідаюць на смерць.

І кажуць: «Пан не бачыць, *
Бог Якуба не звяртае ўвагі».

Апамятайцеся, неразумныя сярод народу, *
калі вы паразумнееце, недасведчаныя?

Ці ж той, хто стварыў вуха, не пачуе? *
І той, хто зрабіў вока, не ўбачыць?

Ці той, хто настаўляе народы, не асудзіць, – *
той, хто вучыць чалавека разуменню?

Пан ведае людскія думкі, *
і што яны – марнасць.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пан ведае людскія думкі, * і што яны – марнасць.

3 ант. Пан – мая цвярдыня * і падтрымка маёй надзеі.

ІІ (12-23)

Шчаслівы чалавек, †
якога Ты, Пане, настаўляеш *
і навучаеш Тваім законам,

каб даць яму палёгку †
ў дні ліхія, *
пакуль не выкапаюць бязбожнаму магілу.

Бо Пан не адкіне свой народ *
і не пакіне спадчыны сваёй.

Бо суд звернецца да справядлівасці, *
а за ім і ўсе, хто правы сэрцам.

Хто паўстане супраць злачынцаў? *
Хто стане са мною супраць грэшнікаў?

Калі б Пан не быў маёй дапамогай, *
мая душа хутка пасялілася б у месцы маўчання.

Калі я сказаў: «Пахіснулася мая нага», – *
Твая міласэрнасць, Пане, мяне падтрымала.

Калі трывога напаўняе маё сэрца, *
Тваё суцяшэнне падбадзёрвае маю душу.

Хіба прымірыцца з Табою трон пагібелі †
і той, хто чыніць няшчасце *
пад выглядам закону?

Яны збіраюцца супраць справядлівага *
і абвінавачваюць нявінную кроў.

Але Пан – мая цвярдыня, *
мой Бог – скала майго прытулку.

Ён адплаціць ім за іх беззаконне †
і ўласным іхнім злом іх знішчыць, *
пазнішчае іх Пан, наш Бог.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Пан – мая цвярдыня * і падтрымка маёй надзеі.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Клс 3, 17
І ўсё, што б вы ні рабілі словам ці ўчынкам, усё рабіце ў імя Пана Езуса, дзякуючы праз Яго Богу Айцу.

К. Я прынясу Табе, Пане, ахвяру хвалы.
Н. І буду заклікаць імя Пана.

МАЛІТВА

Усемагутны міласэрны Божа, Ты даеш адпачынак сярод штодзённых клопатаў, падтрымай нас і дапамажы закончыць распачатую працу. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Мінае ўжо дзевятая гадзіна,
таму з пакораю спявайма Пану.
З адданаю душою, шчырым сэрцам
праславім Бога ў Найсвяцейшай Тройцы.

Прымаючы святую таямніцу,
яе ў чыстым сэрцы захаваем.
Яе адкрыў для ўсіх Пётр у святыні
праз цуды – знак збаўлення нам ад Пана.

Таму далучым розум свой і волю
да сведчання і да вучэння
Апосталаў, што ў імя Хрыстова
вядуць нас Яго моцай да збаўлення.

Няхай Табе, о Хрыстэ наймілейшы
І Валадару кожнага стварэння,
Разам з Айцом і Духам суцяшэння
Хвала гучыць усюды і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Клічу Цябе, Пане, * спадзяюся на Тваё слова.

Псальм 119 (118), 145-152
XIХ (Коф)

Ад усяго сэрца клічу, выслухай мяне, Пане, – *
і буду выконваць Твае загады.

Клічу Цябе, уратуй мяне, – *
і буду захоўваць Твае сведчанні.

На світанні крычу, *
спадзяюся на Тваё слова.

Мае вочы апярэджваюць начную варту, *
каб разважаць над Тваім словам.

Пачуй, Пане, мой голас у міласэрнасці сваёй, *
паводле прысудаў Тваіх дай мне жыццё.

Набліжаюцца падступныя ганіцелі, *
яны аддаліліся ад закону Твайго.

Пане, Ты блізка, *
і ўсе Твае запаведзі – праўда.

Я ад пачатку ведаю пра Твае сведчанні, *
што Ты ўстанавіў іх навекі.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Клічу Цябе, Пане, * спадзяюся на Тваё слова.

2 ант. Пан ведае людскія думкі, * і што яны – марнасць.

Псальм 94 (93)
Пан – мсціўца справядлівых

Пан – мсціўца за ўсё гэта. Бог паклікаў нас не да нячыстасці, але да святасці (пар. 1 Тэс 4, 6-7)

І (1-11)

Божа помсты, Пане, *
Божа помсты, з’явіся.

Устань, суддзя зямлі, *
адплаці ганарыстым.

Дакуль, Пане, грэшнікі, *
дакуль грэшнікі будуць трыумфаваць?

Гавораць дзёрзка, *
выхваляюцца ўсе злачынцы.

Топчуць народ Твой, о Пане, *
прыгнятаюць спадчыну Тваю;

забіваюць чужаземца і ўдаву, *
сіротаў кідаюць на смерць.

І кажуць: «Пан не бачыць, *
Бог Якуба не звяртае ўвагі».

Апамятайцеся, неразумныя сярод народу, *
калі вы паразумнееце, недасведчаныя?

Ці ж той, хто стварыў вуха, не пачуе? *
І той, хто зрабіў вока, не ўбачыць?

Ці той, хто настаўляе народы, не асудзіць, – *
той, хто вучыць чалавека разуменню?

Пан ведае людскія думкі, *
і што яны – марнасць.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пан ведае людскія думкі, * і што яны – марнасць.

3 ант. Пан – мая цвярдыня * і падтрымка маёй надзеі.

ІІ (12-23)

Шчаслівы чалавек, †
якога Ты, Пане, настаўляеш *
і навучаеш Тваім законам,

каб даць яму палёгку †
ў дні ліхія, *
пакуль не выкапаюць бязбожнаму магілу.

Бо Пан не адкіне свой народ *
і не пакіне спадчыны сваёй.

Бо суд звернецца да справядлівасці, *
а за ім і ўсе, хто правы сэрцам.

Хто паўстане супраць злачынцаў? *
Хто стане са мною супраць грэшнікаў?

Калі б Пан не быў маёй дапамогай, *
мая душа хутка пасялілася б у месцы маўчання.

Калі я сказаў: «Пахіснулася мая нага», – *
Твая міласэрнасць, Пане, мяне падтрымала.

Калі трывога напаўняе маё сэрца, *
Тваё суцяшэнне падбадзёрвае маю душу.

Хіба прымірыцца з Табою трон пагібелі †
і той, хто чыніць няшчасце *
пад выглядам закону?

Яны збіраюцца супраць справядлівага *
і абвінавачваюць нявінную кроў.

Але Пан – мая цвярдыня, *
мой Бог – скала майго прытулку.

Ён адплаціць ім за іх беззаконне †
і ўласным іхнім злом іх знішчыць, *
пазнішчае іх Пан, наш Бог.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Пан – мая цвярдыня * і падтрымка маёй надзеі.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Клс 3, 23-24
Усё, што б вы не рабілі, рабіце ад душы, як для Пана, а не для людзей, ведаючы, што ад Пана атрымаеце ва ўзнагароду спадчыну. Будзьце нявольнікамі Хрыста Пана.

К. Пан – частка спадчыны маёй і келіха майго.
Н. Ты лёс мой трымаеш.

МАЛІТВА

Пане Езу Хрыстэ, Ты дзеля збаўлення людзей распрасцёр свае рукі на крыжы, учыні, каб нашыя чыны падабаліся Табе і абвяшчалі ў свеце Тваю справу адкуплення. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

ГІМН

Вечар зямлю ахінае,
Палі, даліны і горы.
Сонца заходзіць паволі,
Каб зноў вярнуцца назаўтра.

Усё чалавека здзіўляе,
Калі глядзіць на стварэнне,
Як Бог кіруе сусветам,
Чаргуе змрок і світанне.

Калі ўжо цемра ахопіць
Сваім маўчаннем нябёсы,
Сілы людскія аслабнуць,
Бо вочы сон закрывае.

Няхай жа, Спрадвечнае Слова,
Святло і бляск Тваёй славы
Сэрцы людскія напоўніць
Верай і шчасцем надзеі.

Хрыстэ – усход без заходу,
Сонца, што вечна нам свеціць.
Усё сваёй моцаю поўніць,
Неба, што радасцю свеціць.

Гэтым святлом, добры Ойча,
Ноч асвяці, што прыходзіць,
Каб песню хвалы спявалі
Табе і Сыну, і Духу. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Цудоўнае для мяне * разуменне Тваё, Пане.

Псальм 139 (138), 1-18. 23-24
Бог бачыць усё

Хто спазнаў розум Пана? Або хто быў дарадцам Ягоным? (Рым 11, 34)

І (1-12)

Пане, Ты выпрабаваў мяне і пазнаў, *
Ты ведаеш, калі я сядаю і ўстаю.

Здалёк разумееш мае думкі. †
Ці іду, ці адпачываю, Ты са мною, *
і ўсе мае шляхі вядомыя Табе.

Яшчэ няма слова на маім языку, *
а Ты, Пане, ужо ведаеш усё.

З усіх бакоў мяне ахінаеш *
і кладзеш на мяне сваю руку.

Цудоўнае для мяне разуменне Тваё, *
недасягальнае, не магу спасцігнуць яго.

Куды пайду ад духа Твайго *
і ад аблічча Твайго куды ўцяку?

Калі ўзыду на неба, Ты там; *
калі спачну ў адхлані, Ты побач.

Калі вазьму крылы зараніцы *
і перасялюся на ўскраіну мора, –

нават там рука Твая мяне павядзе, *
і Твая правіца будзе трымаць мяне.

Калі скажу я: «Няхай змрок мяне накрые, *
а святло навокал няхай зробіцца ноччу», –

нават змрок не будзе цёмным для Цябе, †
а ноч будзе яснай, як дзень, *
цемра – як святло.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Цудоўнае для мяне * разуменне Тваё, Пане.

2 ант. Я, Пан, даследую сэрца і выпрабоўваю нутро, * каб адплаціць кожнаму паводле ягоных учынкаў.

ІІ (13-18. 23-24)

Ты стварыў маё нутро *
і выткаў мяне ва ўлонні маёй маці.

Слаўлю Цябе, бо я цудоўна створаны, †
дзівосныя справы Твае. *
Ты добра ведаеш маю душу.

Не былі схаваны ад Цябе мае косткі, †
калі ў таямніцы мяне стваралі; *
я сатканы быў у глыбіні зямлі.

Твае вочы бачылі мяне ў зародку; †
у кнізе Тваёй запісаныя ўсе мае дні, *
калі ніводнага з іх яшчэ не было.

Якія каштоўныя для мяне †
Твае задумы, Божа, *
якая вялікая іх лічба.

Калі лічу іх, то больш іх за пясок; *
калі я абуджаюся, то Ты зноў са мною.

Даследуй мяне, Божа, †
і спазнай маё сэрца; *
выпрабуй мяне і спазнай мае намеры.

Глядзі, ці бяспечны мой шлях, *
і вядзі мяне шляхам адвечным.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Я, Пан, даследую сэрца і выпрабоўваю нутро, * каб адплаціць кожнаму паводле ягоных учынкаў.

3 ант. У Хрысце было ўсё створана, * і ўсё трымаецца ў Ім.

Песня (пар. Клс 1, 12-20)
Хрыстус – першародны сярод усякага стварэння і першародны з памерлых

Мы дзякуем Богу Айцу, які паклікаў вас *
да ўдзелу ў спадчыне святых у святле;

які вызваліў нас з­пад улады цемры *
і прывёў у Валадарства ўмілаванага Сына свайго,

у якім мы маем адкупленне *
і адпушчэнне грахоў.

Ён з’яўляецца вобразам нябачнага Бога, *
першародным сярод усякага стварэння.

Бо ў Ім было створана ўсё, †
што на нябёсах і на зямлі, *
бачнае і нябачнае,

ці троны, ці панаванні, *
ці начальствы, ці ўлады.

Усё праз Яго і для Яго створана. †
Ён ёсць раней за ўсё, *
і ўсё трымаецца ў Ім.

Ён – Галава цела, гэта значыць, Касцёла. †
Ён – пачатак, першародны з памерлых, *
каб Ён ва ўсім меў першынство.

Бо спадабалася Айцу, †
каб у Ім жыла ўся паўната *
і каб праз Яго прымірыць з сабою ўсё,

і зямное, і нябеснае, *
усталяваўшы спакой праз кроў Ягонага крыжа.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. У Хрысце было ўсё створана, * і ўсё трымаецца ў Ім.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 Ян 2, 3-6
Па тым даведваемся, што мы пазналі Хрыста, калі захоўваем Ягоныя запаведзі. Хто кажа: «Я ведаю Яго», а не захоўвае запаведзі Ягоныя, той ілгун і няма ў ім праўды. А хто захоўвае слова Ягонае, у тым сапраўды любоў Божая дасканалая; па гэтым пазнаем, што мы ў Ім. Хто кажа, што жыве ў Ім, павінен паступаць так, як Ён паступаў.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Сцеражы нас, Пане, * як зрэнку вока.
Н. Сцеражы нас, Пане, * як зрэнку вока.
К. У цені Тваіх крылаў схавай мяне.
Н. Як зрэнку вока.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Сцеражы нас, Пане, * як зрэнку вока.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Марыі: Пакажы, Пане, моц сваёй рукі, * скінь магутных з трона і ўзвысь пакорных.

Песня Марыі (Лк 1, 46-55)
Радасць душы ў Пану

Велічае душа мая Пана, *
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,

бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі. *
І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.

Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны, *
а імя Яго святое.

І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне *
над тымі, хто Яго баіцца.

Паказаў моц сваёй правіцы, *
рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.

Скінуў магутных з трону *
і ўзвысіў пакорных.

Дабром галодных насыціў, *
а багатых ні з чым адправіў.

Прыняў свайго слугу Ізраэля, *
памятаючы пра сваю міласэрнасць,

як абяцаў бацькам нашым - *
Абрагаму і яго патомству навекі.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Марыі: Пакажы, Пане, моц сваёй рукі, * скінь магутных з трона і ўзвысь пакорных.

ПРОСЬБЫ

Спрадвечнаму Айцу, чыя міласэрнасць да Яго народу вышэй за нябёсы, усклікнем з радасным сэрцам:
Пане, няхай узрадуюцца тыя, хто на Цябе спадзяецца.

Пане, Ты паслаў свайго Сына не судзіць свет, але збавіць,
– дазволь, каб Яго хвалебная смерць прынесла ў нас шчодрыя плады.

Ты ўчыніў святароў слугамі Хрыста і распарадчыкамі Тваіх таямніцаў,
– адары іх вернасцю, пазнаннем і любоўю.

Пакліканым да чыстасці дзеля Нябеснага Валадарства
– дапамажы верна наследаваць Хрыста.

Ты напачатку стварыў мужчыну і жанчыну,
– захавай усе сем’і ў шчырай любові.

Ты знішчыў людскія грахі праз ахвяру Хрыста,
– прабач грахі ўсім памерлым.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Божа, паводле Тваёй міласэрнасці напоўні нябеснымі дарамі прагнучых праўды і шчодра адары патрабуючых сваёй дапамогай. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пасля гэтага пажадана зрабіць рахунак сумлення.

ГІМН

Цябе, Стварыцель сусвету,
Калі наступае змярканне,
З надзеяй ласкава просім:
Абараняй нас ад злога.

Напоўні сабой нашы сэрцы,
Няхай Цябе ноччу адчуюць.
Калі ж іх світанне абудзіць,
Няхай Цябе славяць у песні.

Хай цела адчуе бадзёрасць,
І дух хай абновіць натхненне.
А цемру начную асветліць
Твая незнішчальная яснасць.

Дай гэта нам, Ойча найлепшы,
Праз Езуса, нашага Пана,
Які валадарыць з Табою
І з Духам цяпер і навекі. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Божа, будзь маім абаронцам * і домам ратунку.

Псальм 31 (30), 2-6

Даверлівая малітва прыгнечанага Ойча, у рукі Твае аддаю дух Мой (Лк 23, 46)

У Цябе, Пане, я шукаю прыстанішча, †
няхай не буду асаромлены навекі, *
у справядлівасці Тваёй збаў мяне.

Схілі да мяне сваё вуха, *
Паспяшы, каб уратаваць мяне.

Будзь для мяне каменнай цвярдыняй, †
домам прыстанішча, *
каб уратаваць мяне.

Бо Ты мая скала і мая цвярдыня, *
дзеля імя Твайго кіруй мною і вядзі мяне.

Выцягні мяне з сеткі, якую патаемна паставілі на мяне, *
бо Ты мая цвярдыня.

У рукі Твае аддаю я дух мой; *
Ты мяне адкупіў, Пане, Божа верны.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Божа, будзь маім абаронцам * і домам ратунку.

2 ант. З глыбіні я клічу Цябе, Пане. †

Псальм 130 (129)
З глыбіні я клічу

Ён збавіць народ свой ад грахоў ягоных (Мц 1, 21)

З глыбіні я клічу Цябе, Пане. *
† Пане, пачуй мой голас.

Няхай Твае вушы пачуюць *
голас маіх малітваў.

Калі Ты, Пане, будзеш зважаць на беззаконні, *
хто ж вытрывае, Пане?

Але ў Цябе прабачэнне, *
каб Цябе паважалі.

Спадзяюся на Пана, *
спадзяецца душа мая на Яго слова.

Душа мая чакае Пана *
больш, чым варта світання.

Больш, чым варта світання, *
няхай Ізраэль чакае Пана,

бо ў Пана міласэрнасць *
і шчодрае ў Яго адкупленне.

Ён адкупіць Ізраэль *
ад усіх беззаконняў ягоных.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. З глыбіні я клічу Цябе, Пане. †

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Эф 4, 26-27
Не грашыце, няхай сонца не заходзіць над вашым гневам. Не давайце месца д’яблу.

К. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
К. Ты нас адкупіў, Пане Божа верны.
Н. Аддаю я дух мой.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

Песня Сімяона (Лк 2, 29-32)
Хрыстус – святло народаў і хвала Ізраэля

Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару, *
паводле слова Твайго, у спакоі;

бо вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё, *
якое падрыхтаваў Ты перад абліччам усіх народаў, 

святло для асвятлення язычнікаў *
і хвалу народу Твайго Ізраэля.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

МАЛІТВА

Пане Езу Хрыстэ, ціхі і пакорны, Ты даеш сваім паслядоўнікам салодкае ярмо і лёгкі цяжар. Прымі ласкава нашыя памкненні і справы гэтага дня і адары нас спакоем, каб мы маглі лепш Табе служыць. Які жывеш і валадарыш праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, нават тады, калі Камплета чытаецца індывідуальна, прамаўляецца благаслаўленне:

Ноч спакойную і смерць шчаслівую няхай дасць нам Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

АНТЫФОНЫ НА ЗАКАНЧЭННЕ ДА НАЙСВЯЦЕЙШАЙ ПАННЫ МАРЫІ

Дзева, Маці Адкупіцеля,
брама раю нябеснага,
зорка мора й ратунак
для чалавека грэшнага.
Падтрымай люд знясілены,
што імкнецца да святасці,
Ты, што чынам дзівосным
нарадзіла Збавіцеля,
свайго святога Стварыцеля.
Прывітана анёлам, усесвятая Марыя,
барані нас ад грэху і за нас заступіся.

Або:

Вітай, неба Уладарка,
Вітай, Панна анёлаў,
Вітай, Ружа і Брама;
Яснасць свету дала Ты.
Цешся, Панна хвалебная,
Па­над усё прыгажэйшая,
Вітай, Маці нябесная;
Заступіся за нас Ты.

Або:

Вітай, Каралева,
Маці міласэрнасці,
жыццё, асалода і надзея наша, вітай!
Да Цябе звяртаемся мы, выгнаннікі, дзеці Евы.
Да Цябе ўздыхаем, стогнучы і плачучы
ў гэтай слёз даліне.
Дык звярні на нас, Заступніца наша,
Твае міласэрныя вочы.
І Езуса, благаславёны плод улоння Твайго,
з’яві нам пасля выгнання гэтага.
О ласкавая, о літасцівая,
о салодкая Панна Марыя.

Або:

Тваёй абароне аддаемся,
Святая Багародзіца,
У нашых патрэбах
Не пагарджай маленнем нашым.
І ад усялякай злой прыгоды
Выбаўляй нас заўсёды,
Панна хвалебная і благаслаўлёная.
О пані наша, Апякунка наша,
Суцяшальніца наша, Ты Заступніца наша,
З Сынам сваім нас паяднай,
Сыну свайму нас даручай,
Сыну свайму с аддавай.