Літургія гадзінаў

Панядзелак - 2 лістапада 2026
УСІХ ПАМЕРЛЫХ ВЕРНІКАЎ
Успамін

ЗАКЛІК

Заклік з’яўляецца пачаткам штодзённай літургічнай малітвы. Ён папярэднічае Гадзіне чытанняў або Ютрані, у залежнасці ад таго, якая з гэтых літургічных гадзінаў распачынае малітву дня.

К. Пане, адкрый мае вусны.
Н. І вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Ант. Хадземце, паклонімся Валадару, / дзеля якога ўсё жыве.

Псальм 24 (23)
Пан уваходзіць у святыню

Брамы нябёсаў адчыніліся для Хрыста дзеля ўзвышэння Яго чалавечай натуры (св. Ірэнэй)

Пану належыць зямля і ўсё, што на ёй, *
сусвет і ўсё, што жыве ў ім.

Бо Ён заснаваў яго на морах *
і на рэках умацаваў яго.

Ант. Хадземце, паклонімся Валадару, / дзеля якога ўсё жыве.

Хто ўзыдзе на гару Пана, *
і хто стане на святым месцы Ягоным?

Той, у каго рукі бязвінныя і чыстае сэрца, †
хто не схіляў душы да марнасці *
і не прысягаў фальшыва.

Ант. Хадземце, паклонімся Валадару, / дзеля якога ўсё жыве.

Ён атрымае благаслаўленне ад Пана *
і ўзнагароду – ад Бога, свайго Збаўцы.

Вось пакаленне тых, хто Яго шукае, *
хто шукае аблічча Твайго, Бог Якуба.

Ант. Хадземце, паклонімся Валадару, / дзеля якога ўсё жыве.

Падыміце вярхі вашыя, брамы, †
узніміцеся, адвечныя вароты, *
каб увайшоў Кароль славы.

Хто ж гэты Кароль славы? †
Пан, моцны і магутны, *
Пан, магутны ў барацьбе.

Ант. Хадземце, паклонімся Валадару, / дзеля якога ўсё жыве.

Падыміце вярхі вашыя, брамы, †
узніміцеся, адвечныя вароты, *
каб увайшоў Кароль славы.

Хто Ён, гэты Кароль славы? *
Пан Магуццяў, Ён Кароль славы.

Ант. Хадземце, паклонімся Валадару, / дзеля якога ўсё жыве.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Хадземце, паклонімся Валадару, / дзеля якога ўсё жыве.

ГАДЗІНА ЧЫТАННЯЎ

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Ты жывеш перад вякамі,
Ты адзін – жыцця крыніца,
Божа, глянь на чалавека,
Які прагне жыць навекі.

Ойча, грэх нясе нам згубу
І прыводзіць нас да смерці.
Пыл Ты ў пыл ператвараеш,
Як за грэх ўміласціўленне.

Жыццядайным сваім духам
Надзяляеш чалавека,
І прадбачліва даеш нам
Жыцця вечнага пачатак.

Хрыстус першы ўваскрасае
І нясе нам суцяшэнне.
Да Цябе Ён забярэ нас,
Жыць з Табою будзем, Пане.

Слугам дай Тваім, о Божа,
Што былі з Хрыстом з’яднаны,
Прынялі што Духа Праўды,
Радасць Твайго Валадарства.

Калі мы жыццё закончым,
Дай нам, Божа, быць з Табою,
Каб Цябе мы праслаўлялі
Пане, вечны Валадару. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Пане, мой Адкупіцель, * Ты сфармаваў мяне з зямлі і апрануў у цела, / уваскрасі мяне ў апошні дзень.

Псальм 40 (39), 2-14. 17-18
І (2-9)

Я цвёрда спадзяваўся на Пана, *
і Ён схіліўся нада мною, і пачуў мой крык.

Падняў мяне з ямы пагібелі, з балоцістай багны, *
паставіў на скале мае ногі, умацаваў крокі мае.

І паклаў у мае вусны новую песню, *
спеў хвалы нашаму Богу.

Многія ўбачаць і спалохаюцца, *
і будуць спадзявацца на Пана.

Шчаслівы чалавек, які спадзяецца на Пана *
і не звяртаецца да ганарыстых і схільных да маны.

Ты шмат учыніў, Пане, Божа мой, †
у Тваіх цудах і намерах наконт нас *
ніхто не зраўнаецца з Табою.

Я хацеў іх абвясціць і расказаць пра іх, *
але іх колькасці нельга ахапіць.

Ахвяры і прынашэння Ты не пажадаў, *
але адкрыў мне вушы.

Усеспалення і ахвяры за грэх Ты не патрабуеш. *
Тады сказаў я: «Вось іду.

У пачатку кнігі напісана пра мяне. †
Я пажадаў спаўняць Тваю волю, мой Божа, *
і Твае законы жывуць у сэрцы маім».

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Пане, мой Адкупіцель, * Ты сфармаваў мяне з зямлі і апрануў у цела, / уваскрасі мяне ў апошні дзень.

2 ант. Будзь прыхільны, Пане, уратуй мяне; * паспяшы мне на дапамогу.

ІІ (10-14. 17-18)

Я абвяшчаў Тваю справядлівасць на вялікім сходзе *
і не закрываў вуснаў сваіх, Ты гэта ведаеш, о Пане.

Справядлівасць Тваю не хаваў я ў сэрцы сваім, *
я абвяшчаў Тваю вернасць і Тваё збаўленне.

Я не таіў Тваёй міласэрнасці і вернасці *
перад вялікай грамадой.

Ты, Пане, не стрымлівай міласэрнасці сваёй ад мяне, †
няхай Твая ласка і вернасць *
заўсёды падтрымліваюць мяне.

Бо мяне атачылі няшчасці, *
якім няма ліку,

дасягнулі мяне беззаконні мае, *
я не магу іх бачыць.

Іх больш, чым валасоў на маёй галаве, *
таму сэрца маё пакідае мяне.

Будзь прыхільны, Пане, уратуй мяне; *
Пане, паспяшайся мне на дапамогу.

Няхай весяляцца і радуюцца Табою тыя, *
хто шукае Цябе,

і тыя, хто любіць збаўленне Тваё, *
няхай гавораць: «Вялікі ёсць Пан».

Я няшчасны і ўбогі, *
але Пан пра мяне дбае.

Ты – дапамога мая і мой абаронца, *
Божа мой, не спазняйся.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Будзь прыхільны, Пане, уратуй мяне; * паспяшы мне на дапамогу.

3 ант. Душа мая прагне Бога жывога; * калі я пайду і з’яўлюся перад Божым абліччам?

Псальм 42 (41)

Як лань прагне вады з патоку, *
так душа мая прагне Цябе, Божа.

Душа мая прагне Бога, *
Бога жывога.

Калі я пайду *
і з’яўлюся перад Божым абліччам?

Слёзы мае былі для мяне хлебам удзень і ўначы, *
калі мне штодня казалі: «Дзе твой Бог?»

Успамінаючы гэта, я праліваю душу маю, *
бо я ўваходзіў са святочнай грамадой

у цудоўны шацёр, у Дом Божы *
сярод воклічаў радасці і з падзякаю.

Чаму, душа мая, ты сумуеш, *
чаго ты ўва мне стогнеш?

Спадзявайся на Бога, бо яшчэ буду славіць Яго, *
збаўленне майго аблічча і майго Бога.

Засумавала ўва мне душа мая, †
таму я ўспамінаю Цябе *
з краіны Ярдана і Гермона, з гары Місар.

Бездань кліча бяздонне гулам Тваіх вадаспадаў; *
усе Твае воды і хвалі Твае прайшлі нада мною.

Удзень Пан пасылае сваю міласэрнасць, †
і ноччу песня пра Яго са мною, *
малітва да Бога майго жыцця.

Кажу Богу, цвярдыні маёй: *
«Чаму Ты забыўся пра мяне?

Чаму хаджу я ў смутку, *
прыгнечаны ворагам?»

Нібы ломяцца мае косткі, *
калі кпяць з мяне ворагі мае,

калі кажуць штодня: *
«Дзе твой Бог?»

Чаму сумуеш, душа мая, *
чаго ты ўва мне стогнеш?

Спадзявайся на Бога, бо яшчэ буду славіць Яго, *
збаўленне майго аблічча і майго Бога.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Душа мая прагне Бога жывога; * калі я пайду і з’яўлюся перад Божым абліччам?

К. Вялікая міласэрнасць Твая, Пане.
Н. Ажыві мяне паводле Твайго слова.

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ
Першае пасланне св. апостала Паўла да Карынцянаў 15, 12-34

Уваскрасенне Хрыста – надзея верных

Браты: Калі прапаведуюць, што Хрыстус уваскрос з мёртвых, то чаму некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрашэння з мёртвых? Калі ж няма ўваскрашэння мёртвых, то і Хрыстус не ўваскрос, а калі Хрыстус не ўваскрос, то марнае і прапаведаванне нашае, і вера ваша марная. Тады б мы аказаліся фальшывымі сведкамі Бога, бо сведчылі б супраць Бога, што Ён уваскрасіў Хрыста, якога Ён не ўваскрашаў, паколькі мёртвыя не ўваскрасаюць. Бо калі мёртвыя не ўваскрасаюць, то і Хрыстус не ўваскрос. А калі Хрыстус не ўваскрос, то вера ваша марная і вы далей у грахах вашых. Тады і памерлыя загінулі ў Хрысце. І калі мы спадзяёмся на Хрыста толькі ў гэтым жыцці, то мы самыя няшчасныя сярод людзей.

Але цяпер Хрыстус уваскрос з мёртвых, першынец сярод тых, якія заснулі. Паколькі праз чалавека прыйшла смерць, так праз Чалавека – і ўваскрашэнне. Бо, як у Адаме ўсе паміраюць, так і ў Хрысце ўсе будуць ажыўлены. Кожны ў свой час: першы Хрыстус, потым тыя, хто належыць Хрысту, падчас прыйсця Ягонага. Канец настане тады, калі Ён перадасць Валадарства Богу і Айцу, калі знішчыць усялякае панаванне і ўсялякую ўладу, і сілу.

Бо трэба, каб Ён валадарыў, пакуль не пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі свае. Як апошні вораг будзе знішчана смерць, бо ўсё пакладзена пад ногі Ягоныя. Калі ж скажа, што ўсё падпарадкавана, то відавочна, за выключэннем таго, хто падпарадкаваў Яму ўсё. Калі ж усё будзе падпарадкавана Сыну, тады і сам Сын падпарадкуецца таму, хто падпарадкаваў Яму ўсё, каб Бог быў усё ва ўсім.

Бо што ж зробяць тыя, хто прымае хрост дзеля мёртвых? Калі мёртвыя зусім не ўваскрасаюць, то навошта яны і хрысцяцца дзеля іх? Навошта ж і мы кожную гадзіну трапляем у небяспеку? Я кожны дзень паміраю. Сведчаннем гэтаму ваша пахвала, браты, якую маю ў Езусе Хрысце, Пану нашым. Калі я, як нявольнік, змагаўся ў Эфесе са звярамі, то якая мне карысць? Калі мёртвыя не ўваскрасаюць, будзем есці і піць, бо заўтра памром. Не падманвайце сябе: добрыя звычаі псуюць дрэнныя размовы. Абудзіцеся па-сапраўднаму і не грашыце, бо некаторыя з вас не ведаюць Бога. Кажу гэта вам на сорам.

РЭСПАНСОРЫЙ 1 Кар 15, 25-26; пар. Ап 20, 13. 14
Н. Трэба, каб Хрыстус валадарыў, пакуль Бог не пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі Яго, * а як апошні вораг будзе знішчана смерць.
К. Тады смерць і адхлань аддадуць мёртвых сваіх, і самі будуць кінутыя ў вогненнае возера.
Н. А як апошні вораг будзе знішчана смерць.

Другое чытанне

Кніга «Пра смерць брата Сатыра» св. Амброзія, біскупа

(Lib. 2, 40. 41. 46. 47. 132. 133: CSEL 73, 270-274, 323-324)

Мы паміраем з Хрыстом, каб разам з Ім уваскрэснуць да жыцця

Бачым, што смерць – гэта выгада, а жыццё – цярпенне. Таму св. Павел кажа: «Для мяне жыццё – гэта Хрыстус, а смерць – гэта выгада» (Флп 1, 21). Чым жа ёсць Хрыстус, калі не смерцю цела і духам, які дае жыццё? Таму будзем паміраць з Хрыстом, каб у Ім мы маглі паўстаць да жыцця. Кожны дзень мы павінны рыхтавацца і прызвычайвацца да смерці, каб душа, адрываючыся ад пажадлівасці магла стаць свабоднай і, дасягнуўшы вяршыняў, куды не дасягаюць ужо зямныя жаданні, што нясуць згубу, прыняла падабенства смерці, каб не быць знішчанай смерцю. Закон цела змагаецца з законам духа, стараючыся падпарадкаваць яго закону граху. Які ёсць ад гэтага лек? «Хто вызваліць мяне ад гэтага цела смерці?» (Рым 7, 24). Ласка Бога «праз Езуса Хрыста, нашага Пана» (Рым 7, 25).

Маем лекара, таму будзем жа прымаць лекі. Нашым лекам з’яўляецца ласка Хрыста, а нашае цела – гэта цела смерці. Таму будзем трымацца здалёк ад цела, каб не быць здалёк ад Хрыста. Хоць мы ў целе, не пойдзем за тым, што цялеснае. Не будзем уцякаць ад законаў прыроды, але на першым месцы паставім дары ласкі.

Што яшчэ? Свет быў адкуплены праз смерць Аднаго. Хрыстус мог бы не паміраць, калі б захацеў. Аднак палічыў, што не трэба ўнікаць смерці як чагосьці некарыснага. Ён не мог нас збавіць лепш, чым праз смерць. Яго смерць прынесла жыццё ўсім. Мы пазначаны Яго смерцю. Яго смерць мы абвяшчаем у малітве, Яго смерць прапаведуем падчас прынясення ахвяры. Яго смерць – перамога, Яго смерць – гэта сакрамэнт. Яго смерць з’яўляецца штогадовай урачыстасцю свету.

Што яшчэ мы можам сказаць пра Яго смерць, калі ўмеем па прыкладу Бога паказаць, што менавіта смерць прынесла несмяротнасць, што смерць сябе адкупіла? Таму не трэба смуткаваць з прычыны існавання смерці, бо яна – прычына збаўлення ўсіх. Не трэба ўцякаць ад смерці, бо і Сын Божы не пазбягаў і не адкідаў яе.

На самай справе смерць не была ўласціва прыродзе, такой яна стала пасля. На пачатку Бог не паслаў смерць, але даў яе як лек. Пасля ўпадку жыццё чалавека стала поўным цяжкасцяў і працы і сапраўды напоўнілася смуткам. Таму трэба было пакласці канец няшчасцям, каб смерць аддала назад тое, што згубіла жыццё. Без дапамогі ласкі несмяротнасць становіцца хутчэй цяжарам, а не выгадай.

Таму душа атрымала магчымасць выйсці з лабірынта жыцця, з пылу цела і ісці да той супольнасці ў небе, хоць гэта магчыма толькі для святых. Можа спяваць хвалу Богу, якую, як даведваемся з прароцкіх выказванняў, спяваюць тыя, хто грае на нябесных цытрах: «Вялікія і цудоўныя справы Твае, Пане Божа ўсемагутны. Справядлівыя і праўдзівыя шляхі Твае, Валадару народаў! Хто ж не будзе баяцца, Пане, і не праславіць імені Твайго? Таму што Ты адзін Святы, таму што ўсе народы прыйдуць і паклоняцца перад Табою» (Ап 15, 3-4). Душа можа ўбачыць Тваё вяселле, о Езу, падчас якога сярод радасных воклічаў вядуць да Цябе абранніцу, з зямлі да неба, якая больш не звязана са светам, але злучаная з духам, «да Цябе прыходзіць кожнае стварэнне» (Пс 65 [64]), 3).

Святы кароль Давід больш за ўсіх прагнуў бачыць і разважаць пра гэта. Таму кажа: «Аднаго я прашу ў Пана і толькі гэтага жадаю, каб жыць мне ў доме Пана ва ўсе дні жыцця майго. Каб сузіраць хараство Пана» (Пс 27 [26]), 4).

Рэспансорый пар. 2 Мак 12, 45b; Мц 13, 43а

Н. Тыя, хто заснуў у веры, * атрымаюць шчодрую ўзнагароду.

К. Праведнікі заззяюць, як сонца, у Валадарстве іх Айца. Н. Атрымаюць.

МАЛІТВА

Спрадвечны Божа, выслухай ласкава нашыя малітвы, якія мы ўзносім да Цябе з вераю ў Твайго ўваскрослага Сына, умацуй нашую надзею, што і мы разам з Тваімі памерлымі вернікамі паўстанем з мёртвых да жыцця вечнага. Праз Пана нашага.

Потым, прынамсі пры супольнай цэлебрацыі, дадаецца акламацыя:

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

ЮТРАНЬ

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Хрыстэ, надзея збаўлення,
Наша жыццё, ўваскрашэнне.
Мы да Цябе у час смерці
Сэрцы і вочы ўздымаем.

Ты зведаў смерць і пакуты,
Крыжа жахлівыя мукі.
Перад Айцом у пакоры
Ціха аддаў свайго духа.

Ты, Пастыр наш міласэрны,
Узяў на сябе нашу немач.
І тых, хто церпіць з Табою,
На ўлонне Бога прымаеш.

Пане, прыбіты да крыжа,
І з сэрцам, дзідай адкрытым,
Хворых, гаротных прымаеш,
Каб сум глыбокі суцешыць.

Вось брамы пекла зламаны,
Ідзе ўжо наш Пераможца,
Каб на зямлі нас суцешыць
І пасля смерці даць неба.

Тым, што ўжо спяць у спакоі,
Ты, Пане наш міласэрны,
Дай радасць у Тваім доме,
Славілі каб Цябе вечна. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Узрадуюцца Пану * зламаныя косткі.

Псальм 51 (50)

Змілуйся нада мною, Божа, *
у вялікай міласці Тваёй;

і ў паўнаце міласэрнасці Тваёй *
знішчы беззаконні мае.

Цалкам абмый мяне ад правінаў маіх *
і ачысці мяне ад граху майго.

Бо я ведаю беззаконні свае, *
і грэх мой заўжды перада мною.

Табе, Табе аднаму я зграшыў *
і зло ўчыніў перад Тваімі вачыма.

Таму Ты будзеш справядлівы ў сваім прысудзе *
і беззаганны ў судзе сваім.

Вось я ў беззаконні зачаты, *
і ў граху мяне нарадзіла маці.

Ты палюбіў глыбокую праўду *
і навучыў мяне тайнай мудрасці.

Акрапі мяне ісопам – і буду чысты, *
абмый мяне – і стану бялейшы за снег.

Дай мне пачуць радасць і вяселле, *
і ўзрадуюцца косткі, якія Ты зламаў.

Адвярні аблічча сваё ад грахоў маіх *
і знішчы ўсе мае правіны.

Чыстае сэрца ствары ўва мне, Божа, *
і аднаві ўва мне трывалы дух.

Не адкінь мяне ад свайго аблічча *
і не пазбаў мяне духа Твайго святога.

Вярні мне радасць збаўлення Твайго *
і ўмацуй мяне духам прыхільным.

Навучы няправых шляхам Тваім, *
і бязбожнікі да Цябе вернуцца.

Вызвалі мяне ад крыві, Божа, †
Божа, мой Збаўца, *
няхай славіць язык мой Тваю справядлівасць.

Пане, адкрый мае вусны, *
і вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Бо Ты не прагнеш ахвяры, †
усеспаленне, хоць бы даў я, *
Табе не спадабаецца.

Ахвяра Богу – гэта скрушаны дух, *
не пагарджай, Божа, пакорным і прыгнечаным сэрцам.

У сваёй дабрыні будзь ласкавы да Сіёна, *
адбудуй муры Ерузалема.

Тады ўпадабаеш Ты ахвяру справядлівасці, †
прынашэнні і ўсеспаленні, *
і прынясуць цяльцоў на Твой алтар.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Узрадуюцца Пану * зламаныя косткі.

2 ант. Пане, уратуй маю душу * ад брамаў пекла.

Песня (Іс 38, 10-14. 17-20)

Я казаў сабе: «У палове дзён маіх †
я павінен адысці ў брамы адхлані, *
я пазбаўлены рэшты маіх гадоў».

Я казаў: «Не ўбачу я Пана на зямлі жывых, †
не ўбачу больш чалавека *
сярод жыхароў гэтага свету».

Разбяруць маё жыллё і перанясуць ад мяне, *
як шалаш пастуха.

Я павінен адрэзаць, як ткач, сваё жыццё. *
Ён мяне адрэжа ад асновы.

За дзень і да ночы *
Ты скончыш са мною.

Я крычу да світання. *
А Ён, як леў, трушчыць усе мае косткі.

Я пішчу, як ластаўка, †
уздыхаю, як голуб, *
аслаблі мае вочы, гледзячы ўгару.

Ты захаваў маё жыццё ад долу пагібелі *
і за спіну сваю кінуў усе мае грахі.

Бо не адхлань будзе славіць Цябе, *
і смерць не будзе Цябе праслаўляць;

а тыя, хто сыходзіць у магілу, *
не чакаюць праўды Тваёй.

Жывы, толькі жывы ўсхваляе Цябе, †
як і я сёння; *
бацька адкрывае сыну праўду Тваю.

Пане, уратуй мяне, †
і мы будзем спяваць Табе нашыя песні *
ва ўсе дні жыцця нашага ў доме Пана.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Пане, уратуй маю душу * ад брамаў пекла.

3 ант. Буду славіць Пана * ў сваім жыцці.

Псальм 146 (145)

Праслаўляй, душа мая, Пана! †
Буду славіць Пана ў сваім жыцці; *
буду спяваць майму Богу, пакуль існую.

Не спадзявайцеся на вяльможаў, *
ні на чалавека, які не можа ўратаваць.

Калі дух яго пакіне, вяртаецца ў сваю зямлю, *
і ў той дзень знікаюць ягоныя задумы.

Шчаслівы, каму дапамагае Бог Якуба, *
хто спадзяецца на Пана, свайго Бога.

Ён стварыў неба і зямлю, *
мора і ўсё, што ў іх.

Бог навекі захоўвае вернасць. *
Ён справядліва судзіць пакрыўджаных,

хлеб дае пакорным, *
Пан вызваляе вязняў.

Пан адкрывае вочы сляпым, *
Пан узнімае прыніжаных.

Пан любіць справядлівых, *
Пан абараняе чужаземцаў.

Пан сірату і ўдаву падтрымлівае, *
а шлях грэшных скрыўляе.

Пан валадарыць навекі, *
твой Бог, Сіёне, з пакалення ў пакаленне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Буду славіць Пана * ў сваім жыцці.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 Тэс 4, 14
Бо калі мы верым, што Езус памёр і ўваскрос, то і памерлых у Езусе Бог прывядзе разам з Ім.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Буду праслаўляць Цябе, Пане, * бо Ты мяне падтрымаў.
Н. Буду праслаўляць Цябе, Пане, * бо Ты мяне падтрымаў.
К. Ты ператварыў мой плач у радасць.
Н. Бо Ты мяне падтрымаў.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Буду праслаўляць Цябе, Пане, * бо Ты мяне падтрымаў.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Захарыі: Я – уваскрасенне і жыццё. * Хто верыць у Мяне, калі нават і памрэ, будзе жыць. / А кожны, хто верыць у Мяне, / не памрэ ніколі.

Песня Захарыі (Лк 1, 68-79)
Месія і Яго папярэднік

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
бо наведаў і адкупіў народ свой,

і ўзняў моц збаўлення для нас *
у доме Давіда, слугі свайго.

Як абвясціў спрадвеку *
вуснамі сваіх святых прарокаў,

што збавіць нас ад ворагаў нашых *
і ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашых *
і нагадаць пра святы запавет свой.

Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму, *
дасць нам.

Каб, выбаўленыя з рук ворагаў, *
мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім *
ва ўсе дні нашыя.

А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа, *
бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму,

каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленне *
праз адпушчэнне яго грахоў,

дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,*
у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвятліць тых, *
хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;

каб накіраваць ногі нашыя *
на шлях спакою.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

ПРОСЬБЫ

Просім Бога Айца ўсемагутнага, які ўваскрасіў Езуса Хрыста з памерлых і ажывіць нашыя смяротныя целы:
Пане, ажыві нас у Хрысце.

Святы Ойча, пахаваўшы нас праз хрост разам з Тваім Сынам і ўваскрасіўшы ў Ягоным уваскрасенні, удзялі нам радасць новага жыцця,
– каб нават пасля смерці мы заўжды жылі з Хрыстом.

Добры Ойча, Ты даў нам як святы спажытак жывы хлеб, які сышоў з нябёсаў,
– адары нас вечным жыццём і ўваскрасеннем у апошні дзень.

Пане, Ты паслаў анёла, каб суцяшаў Твайго Сына падчас агоніі ў садзе Аліўным,
– суцеш нас ласкава сваёй надзеяй у час нашага скону.

Пане, Ты ўратаваў трох юнакоў з агню,
– вызвалі душы памерлых ад пакарання, якое церпяць за грахі.

Божа жывых і памерлых, Ты ўваскрасіў Езуса з мёртвых,
– абудзі памерлых да жыцця і нас разам з Ім адары вечнай славай.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

Малітва перад поўднем

ГІМН

Пане, Ты плакаў над смерцю
Разам з сёстрамі Лазара
І ўчыніў з Божай моцаю,
Што ён жывы выйшаў з магілы.

Прасі Айца, Езу Хрыстэ,
Каб дараваў усім правіны.
І той, хто памёр за злачынства,
Пачуў словы прабачэння.

І перад смерцю сваёю
Ты даў нам Маці Святую,
Каб з тымі, хто памірае,
Яна была ў час канання.

Дапамажы нам, о Пане,
Сум пераадолець надзеяй.
Кроў Твая нас адкупіла,
Таму маем вечную радасць.

Слугаў пакліч Ты, о Божа,
Што гэты свет пакідаюць.
Дай у жыцця краіне
Цябе праслаўляць вечна. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Пачуй, Пане, * і ўратуй маю душу.

Псальм 70 (69)

Божа, прыйдзі мне на дапамогу, *
Пане, паспяшы да мяне на паратунак.

Няхай спазнаюць ганьбу і сорам тыя, *
хто палюе на маё жыццё.

Няхай з сорамам вернуцца назад тыя, *
хто жадае мне зла.

Няхай з сорамам вернуцца назад тыя, *
хто кпіць з мяне.

Няхай весяляцца і радуюцца ў Табе ўсе, *
хто Цябе шукае.

Няхай заўсёды кажуць: «Вялікі Бог», – тыя, *
хто любіць Тваю дапамогу.

Я ж убогі і бедны; *
паспяшы мне на ратунак, Божа.

Ты мая дапамога і мой Збаўца; *
не марудзь, Пане.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 85 (84)

Пане, Ты быў ласкавы да сваёй зямлі, *
вярнуў з палону Якуба,

дараваў беззаконне свайму народу *
і закрыў усе грахі ягоныя.

Ты адвярнуў усё абурэнне, *
спыніў сваю лютасць.

Аднаві нас, Божа, наш Збаўца, *
і спыні абурэнне сваё супраць нас.

Няўжо Ты будзеш вечна гневацца на нас, *
і пашырыш свой гнеў на ўсе пакаленні?

Няўжо Ты зноў нас не ажывіш, *
каб Твой народ усцешыўся Табою?

Пакажы нам, Пане, сваю міласэрнасць *
і дай нам сваё збаўленне.

Паслухаю, што гаворыць Пан Бог. †
Ён спакой абвяшчае народу і святым сваім, *
няхай не вяртаюцца да шаленства.

Сапраўды, Яго збаўленне блізкае †
для тых, хто баіцца Яго, *
і слава Божая будзе жыць на нашай зямлі.

Міласэрнасць і вернасць сустрэнуцца, *
справядлівасць і спакой пацалуюцца.

Вернасць вырасце з зямлі, *
а справядлівасць будзе пазіраць з нябёсаў.

Пан адорыць нас шчасцем, *
а зямля наша дасць свой плён.

Справядлівасць пойдзе перад Ім *
і паставіць на шлях крокі свае.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 86 (85)

Cхілі, Пане, сваё вуха і выслухай мяне, *
бо я бедны і ўбогі.

Захавай маю душу, бо я пабожны, †
збаў, мой Божа, Твайго слугу, *
які на Цябе спадзяецца.

Змілуйся нада мною, Пане, *
бо ўвесь дзень Цябе я клічу.

Узрадуй душу слугі Твайго, *
бо да Цябе, Пане, я ўзношу сваю душу.

Бо Ты, Пане, добры і выбачлівы, *
шматміласцівы да ўсіх, хто Цябе заклікае.

Пачуй, Пане, малітву маю, *
прыслухайся да голасу майго малення.

У дзень маёй нядолі я паклічу Цябе, *
бо Ты мне адкажаш.

Сярод багоў няма падобных да Цябе, Пане; *
няма нічога такога, як Твае справы.

Усе народы, створаныя Табою, †
прыйдуць і паклоняцца перад Тваім абліччам, Пане, *
і будуць праслаўляць імя Тваё.

Бо Ты вялікі і чыніш цуды, *
Ты – Бог, Ты адзіны.

Навучы мяне, Пане, шляху Твайму, †
каб хадзіў я ў праўдзе Тваёй; *
умацуй сэрца маё ў боязі перад іменем Тваім.

І буду ўсім сэрцам сваім †
славіць Цябе, Пане Божа мой, *
імя Тваё буду праслаўляць вечна.

Бо вялікая нада мною Твая міласэрнасць, *
Ты вызваліў душу маю з бяздоння адхлані.

Божа, узбунтаваліся супраць мяне ганарлівыя, †
і зграя пераследнікаў шукае майго жыцця, *
і не зважаюць яны на Цябе.

Але Ты, Пане, Бог міласэрны і ласкавы, *
шматміласцівы, доўгацярплівы і верны.

Паглядзі на мяне і змілуйся нада мною. †
Дай сілу Тваю слугу Твайму, *
уратуй сына сваёй слугі.

Пакажы на мне знак Тваёй дабрыні, *
каб убачылі гэта і тыя, што мяне ненавідзяць,

каб асаромеліся, *
бо Ты, Пане, дапамог мне і суцешыў мяне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Пачуй, Пане, * і ўратуй маю душу.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Ёў 19, 25-26
Я ведаю: Адкупіцель мой жыве і ў апошні дзень падымецца над пылам. Нават пасля таго, як скура мая ападзе, я ў целе ўбачу Бога.

К. Чаму сумуеш, душа мая, чаму хвалюешся ўва мне?
Н. Спадзявайся на Пана, бо яшчэ буду праслаўляць Яго.

МАЛІТВА

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Малітва апоўдні

ГІМН

Пане, Ты плакаў над смерцю
Разам з сёстрамі Лазара
І ўчыніў з Божай моцаю,
Што ён жывы выйшаў з магілы.

Прасі Айца, Езу Хрыстэ,
Каб дараваў усім правіны.
І той, хто памёр за злачынства,
Пачуў словы прабачэння.

І перад смерцю сваёю
Ты даў нам Маці Святую,
Каб з тымі, хто памірае,
Яна была ў час канання.

Дапамажы нам, о Пане,
Сум пераадолець надзеяй.
Кроў Твая нас адкупіла,
Таму маем вечную радасць.

Слугаў пакліч Ты, о Божа,
Што гэты свет пакідаюць.
Дай у жыцця краіне
Цябе праслаўляць вечна. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Пане, аздараві маю душу, * бо я зграшыў перад Табою.